Αρχείο για Ιανουαρίου 26, 2012

H«ΑΓΙΑ ΚΟΚΑ» ΚΑΙ Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΑΪ ΒΑΣΙΛΗ

Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ ΕΙΝΑΙ ΕΦΕΥΡΕΣΗ ΤΗΣ ΚΟΚΑ ΚΟΛΑ!

 Ο Άγιος Βασίλης, όπως τον γνωρίζουμε, δεν υπήρξε ποτέ. Ο Άγιος Βασίλης είναι εφεύρεση της κόκα κόλα! Μπορείτε να πιστέψετε ότι ο πιο διαδεδομένος άγιος στον κόσμο είναι χορηγία μιας μεγάλης αμερικάνικης εταιρίας; Κι όμως δεν είναι αστείο. Μιλάμε για το χοντρούλη και χαρούμενο γεράκο με το κόκκινο κουστούμι, το καπέλο και την κάπα, με τη μεγάλη μαύρη ζώνη και τις μπότες, τα ροδαλά μάγουλα, τα φωτεινά μάτια και τα ακόμα πιο φωτεινά λευκά δόντια. Αυτός ο καλοσυνάτος άγιος είναι το ευφυέστατο επίτευγμα μιας διαφημιστικής καμπάνιας της κόκα κόλα γύρω στα 1930. Η κόκα κόλα εξακολουθεί να παραμένει περήφανη για το ρόλο που έπαιξε για να γίνει διάσημος και δημοφιλής αυτός ο άγιος-κατασκεύασμα της. Η εταιρεία μάλιστα επιχορήγησε μια σειρά εκθέσεων σε γκαλερί με θέμα «η διαφήμιση ως τέχνη» που εξηγεί αυτό το φαινόμενο. Η πιο γνωστή και διάσημη από αυτές τις εκθέσεις είναι αυτή που έγινε στο CarrouselduLouvre στο Παρίσι το 1996…

 Γράφει ο Μπάμπης Ιμβρίδης

Για πολλούς ίσως να αποτελεί ενοχή το να καταστρέφεις μια θρησκευτική φαντασίωση εξιστορώντας ένα ενδιαφέρον κομμάτι από την παγκόσμια ιστορία του καταναλωτισμού. Αυτή όμως είναι η πραγματική ιστορία για το Αι Βασίλη που αξίζει πραγματικά να την έχουμε υπόψη μας.

Στα τέλη του 19ου αιώνα όταν η κόκα κόλα πρωτοδημιουργήθηκε ο απώτερος σκοπός  της εταιρίας για το προϊόν, ήταν να λανσαριστεί σαν τέτοιο με θεραπευτικές ιδιότητες. Ενδεικνυόταν για άτομα με κακή ψυχολογική διάθεση, ή για αυτούς που υπέφεραν από πονοκεφάλους. Μια κόκα κόλα για τέτοιες περιπτώσεις ήταν η τέλεια θεραπεία, το τέλειο φάρμακο. Δεν διαφέρει και πολύ από το σημερινό «πάει με όλα».Το ιδιαίτερο συστατικό της, η κοκαίνη, ή μερικοί κόκκοι σπόρου κοκαίνης αποτελούσε την εγγύηση για έναν ανανεωμένο εαυτό, με ευδιαθεσία  και πολύ μεγαλύτερες δεξιότητες. Ένα μεγάλο ποσοστό καταναλωτών στην αναζήτηση αυτού του θεραπευτικού προϊόντος, γνώρισε την κόκα κόλα μέσα από τα φαρμακεία της εποχής. Στην πραγματικότητα η εταιρία πλήρωνε τους φαρμακοποιούς ένα ποσοστό για να πουλούν αυτό το θεραπευτικό προϊόν και για να εγκαταστήσουν το σήμα κατατεθέν της εταιρίας στους χώρους τους. Το 1930 η κόκα κόλα χρειάσθηκε να επαναπροσδιορίσει τη φυσιογνωμία της επιχείρησης και άρχισε να σκέφτεται πως θα μπορούσε να εισάγει νέους τρόπους για την αντιμετώπιση του προβλήματος  της κατάθλιψης. Οι πιο συμβατικές πλευρές του προϊόντος είχαν ήδη χρησιμοποιηθεί από το 1903 και το συστατικό της κόκας είχε αντικατασταθεί από την καφεΐνη. Οι πωλήσεις του προϊόντος έπεφταν αισθητά, ιδιαίτερα κατά τους χειμερινούς μήνες, οπότε η κόκα κόλα χρειαζόταν κάτι καινούργιο για να προσελκύσει την αμερικανική αγορά. Στα 1931 η κόκα κόλα αλλάζει τα target group στα οποία απευθυνόταν έως τότε, και από τον ενήλικα που τον χαρακτηρίζει κάποια έλλειψη αυτοπεποίθεσης προσανατολίζεται σε ολόκληρη την οικογένεια που έχει ανάγκη να είναι χαρούμενη και ευδιάθετη. Η κόκα κόλα γίνεται  ένα ευχάριστο δροσιστικό που πρέπει να την απολαμβάνουν όλοι. Έτσι αποφασίζουν να κάνουν μια εκτεταμένη διαφημιστική καμπάνια παρουσιάζοντας το νέο τους προφίλ. Σ’ αυτήν την καμπάνια καλέστηκαν γνωστοί καλλιτέχνες της εποχής  για να σχεδιάσουν και να λανσάρουν το νέο προφίλ του προϊόντος. Η εταιρία γέμισε τα καταστήματα και φαρμακεία με το κατάλληλο διαφημιστικό υλικό που απευθυνότανε πλέον σε όλη την οικογένεια. Οι εικονογραφήσεις του προϊόντος, ιδιαίτερα αυτές από τον Σουηδό Haddon Sundblom έφεραν στην κόκα κόλα την μεγαλύτερη επιτυχία που γνώρισε έως τότε. Η εικόνα του καλλιτέχνη παρουσίαζε έναν λευκό άνδρα μέσα σε ένα κόκκινο κουστούμι που φέρνει χαρά στην οικογένεια και στους φίλους απλά με ένα μπουκάλι κόκα κόλα, μια εικόνα που ακόμα και σήμερα εμφανίζεται στα  εμπορικά κέντρα, σε ευχετήριες κάρτες και σε διαφημιστικά του αμερικάνικου στρατού. Σίγουρο  είναι, πως δεν μπορεί να καταλογισθεί στην κόκα κόλα ότι έφερε τον Αι Βασίλη μέσα στα σπίτια και στις καρδιές των αμερικανών πολιτών. Η ιστορία του Αι Βασίλη, αυτού του μυστηριώδους δωρητή, μας πάει πολύ πίσω στο παρελθόν. Πολύ πίσω μάλιστα από την ίδρυση της εταιρίας της κόκα κόλα. Στην προηγούμενη ζωή του ο Αι Βασίλης δεν φοράει κόκκινο κουστούμι. Στην Ευρώπη και ειδικά στην Ολλανδία είναι ο Sinter Klaas, ο οποίος ήταν ο προστάτης των ναυτικών, των εμπόρων και των παιδιών, έτσι λατρεύτηκε από τον 12ο αιώνα και μετά. Είναι ο άγιος Νικόλαος τη μορφή του οποίου συναντούμε σαν αρχιεπίσκοπο της Μικράς Ασίας τον 14ο αιώνα.  Τον 17ο αιώνα Ολλανδοί καλβινιστές μεταναστεύοντας στην Αμερική παίρνουν μαζί τους και την εικόνα του αγίου Νικόλαου, εκεί ο άγιος γίνεται Saint Nick και Santa Claus. Στα 1870 η μορφή του αγίου Νικολάου συναντάται και στην Βρετανία, εκεί καταφέρνει να συγχωνευτεί με τον σκανδιναβικής προέλευσης πατέρα των Χριστουγέννων και έτσι γεννιούνται μύθοι, θρύλοι, τραγούδια και ιδιαίτερες θρησκευτικές συνήθειες. Μέσα σ’ αυτά εισχωρούν νάνοι και ξωτικά από τη Σκανδιναβία, ένα κορίτσι με  άσπρη μπέρτα η Kolyada, από την προεπαναστατική Ρωσία που έφτανε από ψηλά με  έλκηθρο  συνοδεία θρησκευτικών ύμνων,  οι φέροντες δώρα που συνδέονται με τους τρεις μάγους,  αυτές και άλλες τόσες δοξασίες έρχονται να δώσουν κάποιες εξηγήσεις στις πολιτιστικές ρίζες του Αι Βασίλη.

Ο Χριστιανός Ορθόδοξος Αϊ Βασίλης

Σύμφωνα με την ορθόδοξη χριστιανική παράδοση, ο άγιος Βασίλης, ή Μέγας Βασίλειος συναντάται την περίοδο μεταξύ της πρώτης οικουμενικής συνόδου που έγινε στην Νίκαια της Βιθυνίας το 325 μ.χ., και της δεύτερης οικουμενικής συνόδου το 381 μ.χ. Ως επίσκοπος της Καισαρείας αντιμετωπίζει διάφορες αιρέσεις δογματίζοντας για τον τριαδικό Θεό. Η παράδοση τον θέλει να σπουδάζει στην Αθήνα αρχαία ελληνική φιλοσοφία, αλλά και εννέα ακόμα επιστήμες. Γι’ αυτό «βαστάει  κόλλα και χαρτί, χαρτί και καλαμάρι». Επίσης τον θέλει όχι μόνο σαν ένα θεωρητικό θεολόγο επιστήμονα, αλλά σαν μεγάλο μεταρρυθμιστή. Να ενδιαφέρεται για τους δούλους, τους φτωχούς, για την ελάφρυνση της φορολογίας, για την φιλανθρωπία, για τις διάφορες αδικίες που υφίστανται οι άνθρωποι. Παρ’ όλο που κατάγεται από εύπορη οικογένεια, ο ίδιος ασχολείται με τη φροντίδα των αρρώστων και διαθέτει την περιουσία του κάνοντας αγαθοεργίες. Σύμφωνα με τον λαογράφο Δημήτρη Λουκάκο «ήταν ένας πρωτοχρονιάτικος άγιος που ξεκινούσε από τα βάθη της Μικράς Ασίας, κι έφτανε την ίδια μέρα σ’ όλα τα πλάτη του Ελληνισμού από τον Πόντο ως τα Επτάνησα και από την Ήπειρο ως την Κύπρο. Δεν κρατούσε στην πλάτη του σακί με δώρα αλλά έφερνε στους ανθρώπους την καλή τύχη και την ευλογία του. Στο χέρι του κρατούσε ραβδί απ’ το οποίο βλάσταιναν κλαδιά και πετούσαν πέρδικες, σύμβολα των δώρων που θα μπορούσε να μοιράζει στους ευνοούμενούς του». Γενικά στην ορθόδοξη χριστιανική παράδοση ο Αι Βασίλης ήταν μικρασιάτης, μελαχρινός, αδύνατος, γελαστός, με μαύρα γένια και σμιχτά φρύδια. Ντυμένος πάντα σαν βυζαντινός πεζοπόρος με σκουφί και πέδιλα.

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΣΤΟ ΝΕΟ ΚΟΣΜΟ

Μεταφερόμενος στην Αμερική απ’ όλους αυτούς τους ευρωπαίους μετανάστες όπως είναι φυσικό ο Αι Βασίλης αλλάζει μορφή αποκτώντας αμερικάνικα χαρακτηριστικά. Ονομάζεται Saint Nick, ή Santa Claus, ή Father Christmas και δεν μπορεί πλέον να ζει στις πλαγιές του Ροβανιέμι, του Άσπεν ή του Βερμόντ,  έτσι μετακομίζει κάπου στο Βόρειο Πόλο. Σε κάθε μια από αυτές τις αναπαραστάσεις του Αι Βασίλη του παλαιού κόσμου το κουστούμι δεν φέρει κανένα σημάδι κόκκινου. Ιδιαίτερα στην περίπτωση της Σκανδιναβικής εκδοχής. Στις Ηνωμένες Πολιτείες φέρεται πως οι Ολλανδοί αρχικά είναι οι πρώτοι που διαδίδουν την ιδέα του Αι Βασίλη, (Santa Klaas) και ο άγιος βασίζεται σε έναν από τους δικούς τους Αρχιεπισκόπους.    Ο Santa Klaas έδωσε τη φόρμα και τη μορφή στον σημερινό μύθο του Αι Βασίλη και διαδόθηκε η φήμη του ως αυτός που φέρνει τα δώρα. Οκτώ ιπτάμενοι τάρανδοι που ζουν κοντά στον Βόρειο Πόλο, μεταφέρουν τις γεμάτες με δώρα κάλτσες που έρχονται στα παιδιά μέσα από τις καμινάδες των σπιτιών. Όμως η πλήρης οπτική εικόνα του Αι Βασίλη αργεί να διαμορφωθεί, αυτή την βλέπουμε πολύ αργότερα με την ίδρυση της κόκα  κόλα. Ο σημερινός Αι Βασίλης είναι δημιούργημα του αγγλοσαξονικού κόσμου και βεβαίως απηχεί την νοοτροπία του.  Το 1822 ένας αμερικανός καθηγητής ο Dr. Clement Clarke Moore, έγραψε μια ιστορία για παιδιά με τίτλο « Η νύχτα του Άγιου Νικόλα» σήμερα είναι γνωστή σαν «Η νύχτα πριν τα Χριστούγεννα»,  αυτή η ιστορία δημοσιεύθηκε στις 23 Δεκεμβρίου του επόμενου χρόνου στην εφημερίδα «Sentinel».  Η περιγραφή του Αι Βασίλη σύμφωνα με τον συγγραφέα μας δείχνει έναν χονδρό άντρα ντυμένο σύμφωνα με την αμφίεση των νεώτερων ευρωπαϊκών χρόνων. Το ποίημα λέει: «Πόσο τα μάτια του γυάλιζαν, πόσο χαρούμενα ήταν τα λακκάκια του, τα μαγουλά του ήταν σαν τα τριαντάφυλλα, η μύτη του σαν κεράσι, το μικρό του στόμα ήταν ζωγραφισμένο σαν τόξο και το μούσι στο πιγούνι του ήταν άσπρο σαν το χιόνι. Ήταν φεγγαροπρόσωπος με μια μικρή στρογγυλή κοιλία που κουνιόταν όταν γελούσε σαν ένα μπολ από ζελέ. Ήτανε στρουμπουλός και πλαδαρός, ακριβώς ένα χαρούμενο ξωτικό….». Ο Moore στην ιστορία του, δανείζεται την ιδέα της καμινάδας, του έλκηθρου και τους οκτώ ταράνδους που το σέρνουν, από ένα φινλανδικό παραμύθι.  Περίπου σαράντα χρόνια μετά η ιστορία αυτή εικονογραφείται από τον χιουμοριστικό πολιτικό καρτουνίστα Thomas Nast γερμανικής καταγωγής, ο οποίος χρησιμοποιεί για τη δουλεία του, στοιχεία από την γερμανική λαϊκή παράδοση.  Ο Nast την περίοδο του αμερικανικού εμφυλίου καλείται να απεικονίσει για το εικονογραφημένο εβδομαδιαίο περιοδικό Harper’s, αλληγορικές εικόνες από τα δρώμενα του πολέμου. Μία από αυτές ήταν «Ο άγιος Βασίλης στο στρατόπεδο».  Σ’ αυτήν την εκδοχή ο άγιος έχει τα χαρακτηριστικά ενός ευτραφούς άντρα, ολοστρόγγυλου και ροδαλού,  φοράει ένα μάλλινο κουστούμι με λευκά γουνάκια καλυμμένου από άστρα, και μοιάζει σαν ένα ευτραφή ξωτικό με μουστάκια και γένια που μοιράζει δώρα στους στρατιώτες.. Ο σκιτσογράφος συχνά δημιουργούσε σχέδια σε άσπρο – μαύρο που είναι προκάτοχα του Αι Βασίλη της κόκα κόλας, όμως στις χρωματιστές του εικονογραφήσεις ο Αι Βασίλης πολύ αόριστα θυμίζει την  μοντέρνα εμπορική εκδοχή. Πιο συγκεκριμένα το φωτεινό κόκκινο χρώμα απουσιάζει.  Τα Χριστούγεννα έγιναν μέρα επίσημης αργίας και ο άγιος Βασίλης αναγορεύτηκε σε τοπική θεότητα, σε καλόκαρδο πνεύμα των Χριστουγέννων  αντιπροσωπεύοντας την ευημερία και την οικογενειακή ζωή των Βορείων.  Βασισμένος στην επιτυχία που γνώρισε το έργο του, ο Nast συνέχισε να παράγει σχέδια του Αι Βασίλη κάθε Χριστούγεννα κατά την περίοδο του εμφυλίου πολέμου. Η αποδοχή των έργων του Nast για την φιγούρα του αγίου βασίζεται στην αλλαγή της εικόνας του αγίου από την παραδοσιακή ασκητική και αποστεωμένη μορφή, σε μια άλλη διάσταση που αντικατοπτρίζει την αφθονία και την ευμάρεια. Αν και ο Ντίκενς είχε μετατρέψει πολύ πιο μπροστά τις γιορτές των Χριστουγέννων σε γιορτές της αστικής τάξης, σ’ αυτές ο Αι Βασίλης δεν διαδραματίζει κανένα σοβαρό ρόλο. Τα Χριστούγεννα του Ντίκενς στρέφονται κατά του βικτοριανού καπιταλισμού  και υπογραμμίζουν την ατομική συνείδηση, το κοινωνικό σύνολο και τη φιλανθρωπία.  Σε αντίθεση με τα Χριστούγεννα της Αμερικής του εμφυλίου, του Nast και του Αι Βασίλη που τα συνοδεύει, που βρίσκονται σε τέλεια συμφωνία με την ουσία της παράδοσης των Βορείων, η οποία είναι ο συγκερασμός της αρετής με το εμπόριο. Η πιο γνωστή απεικόνιση του αγίου κυκλοφόρησε το 1866, μετά το  τέλος του εμφυλίου πολέμου, απεικονίζεται να διακοσμεί ένα έλατο, να φτιάχνει παιχνίδια, να διαβάζει παραμύθια του στα παιδιά και να εξερευνά τον κόσμο με το τηλεσκόπιό του, προς αναζήτηση σοφών παιδιών. Αυτό που αποτελεί  το πλέον συμπαθητικό χαρακτηριστικό του Αι Βασίλη είναι η τρυφερότητα που δείχνει απέναντι στα παιδιά. Σε παιδιά όμως που δεν έχουν καμιά σχέση με αυτά του Ντίκενς και της Βικτοριανής Αγγλίας, Ο αμερικανός Αι Βασίλης δείχνει το όνειρο της αμερικανικής κοινωνίας που στηρίζεται στην ευημερία, την καλοπέραση, την ευδαιμονία, την αγαθοσύνη και την μακροημέρευση του ανθρώπου..

ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ

Στις αρχές του προηγούμενου αιώνα  ο Αι Βασίλης αλλάζει μορφή και γίνεται όπως τον ξέρουμε έως και σήμερα. Εδώ εισέρχεται η ιδιοφυΐα της κόκα κόλα. Η εικόνα του Αι Βασίλη που σχεδίασε ο  Σουηδός Haddon Sundblom για την εταιρία, στοχεύει ακριβώς στις διαθέσεις των καταναλωτών, μιλά  στις καρδίες τους ανοίγοντας τον δρόμο για έναν Αι Βασίλη παγκοσμιοποιημένο. Ένας συνταξιούχος πωλητής της εταιρίας ονόματι Lou Prentice, μοντελοποίησε τον Αι Βασίλη παίρνοντας στοιχεία από τον Sundblom, πείθοντας ταυτόχρονα την κόκα κόλα να τον  προσλάβει για να συνεχίσει να φτιάχνει τις διαφημιστικές εκστρατείες μ’ αυτό το μοντέλο για τα επόμενα 35 χρόνια. Ήταν ένα χαλαρό και άνετο πρόσωπο που ταίριαζε απόλυτα σε ένα ευχάριστο προϊόν. Επίσης οι σκέψεις της διαφημιστικής καμπάνιας πέρα από το αναγνωστικό κοινό του εβδομαδιαίου περιοδικού Harper’s άρχισαν να μπαίνουν σε λειτουργία. Έτσι οργανώθηκε μια κατά μέτωπο επίθεση στην αγορά  έχοντας σαν βασικό προπαγανδιστή τη φιγούρα του Αι Βασίλη μαζί με το μπουκάλι της κόκα κόλα. Οι διαφημίσεις στα περιοδικά και στις εφημερίδες έφεραν ιδιαίτερα αποτελέσματα, λαμβάνοντας υπόψη ότι λειτουργούσαν όπως η σημερινή τηλεόραση. Πρόβαλλαν επανειλημμένα και σε καθημερινή βάση την ίδια εικόνα και το ίδιο σλόγκαν σε ένα τεράστιο αναγνωστικό κοινό. Πολύ συνηθισμένο και εκείνη την εποχή ήταν η προώθηση του αντικειμένου στο τόπο πώλησης του. Έτσι ο καταναλωτής μπορούσε να δει το σήμα της κόκα κόλα μαζί με τη φιγούρα του Αι Βασίλη στο κατάστημα που έκανε τις αγορές του. Οι διανομείς επίσης ήταν ένας ακόμα τρόπος στον οποίο βασίστηκε η εταιρεία για την διεύρυνση της παρουσίας της, μια στρατηγική που και σήμερα χρησιμοποιούν εταιρείες από την Nike έως την Marlboro. Τέλος η κόκα κόλα δημιούργησε μια πατέντα για το χρώμα της, αυτό το φωτεινό κόκκινο που χρησιμοποιεί στο χρώμα της συσκευασίας της αλλά και στο χρώμα του κουστουμιού του Αι Βασίλη. Ο κάθε καλλιτέχνης που προσλάμβανε η εταιρεία για την προώθηση του προϊόντος έπρεπε να χρησιμοποιεί αυτό το χρώμα που θα σηματοδοτούσε στους καταναλωτές το συσχετισμό του κόκκινου της κόκα κόλα και φυσικά αυτού του Αι Βασίλη. Αυτή μπορεί θεωρητικά να καταγραφεί σαν η μεγαλύτερη απάτη που έγινε ποτέ, θεωρώντας ότι η εκδοχή του Nast, η ποιητική εικόνα του Moore η ακόμα και οι νεώτερες ευρωπαϊκές αποτυπώσεις του Αι Βασίλη δείχνουν πολύ μικρή επιμονή σ’ αυτό το σημείο – στο κόκκινο χρώμα. Στις μέρες μας η ιερότητα του Αι Βασίλη της κόκα κόλα έχει από μόνη της λήξει. Ο Αι Βασίλης είναι πανταχού παρών και η κόκα κόλα το ίδιο και φυσικά κανείς πλέον δεν θυμάται πως κάποτε αυτά τα δύο ήταν στενά συνδεδεμένα. Είναι μια ιστορία που καταλαβαίνουν πολύ καλά οι  σύμβουλοι των εταιριών, οι φοιτητές που σπουδάζουν μάρκετινγκ, αλλά και το γαλλικό κοινό και οι τουρίστες που είδαν την έκθεση στο Λούβρο. Σε μερικές περιπτώσεις η κόκα κόλα αναβιώνει τον Αι Βασίλη του Sundblom σ’ ένα αφιερωματικό προφίλ στους αφοσιωμένους της καταναλωτές, αλλά η πραγματική ιστορία  πολύ σπάνια λέγεται. Όπως καταλήγει και ο συγγραφέας Mark Pendergrast στο έργο του «Για τον Θεό, την πατρίδα και την κόκα κόλα», πριν από τις εικονογραφήσεις του Sundblom ο άγιος των Χριστουγέννων παριστάνεται σε διάφορες εκδοχές φορώντας μπλε, πράσινο, κίτρινο η και κόκκινο. Μετά τις διαφημίσεις του αναψυκτικού, ο Santa θα είναι για πάντα ο τεράστιος, χοντρός, πάντα ακούραστος και ευτυχισμένος άνθρωπος, με την μεγάλη ζώνη και με τις μαύρες του μπότες και θα φοράει πάντα το κόκκινο της κόκα κόλα. Και ενώ η κόκα κόλα έχει μια λεπτή και διεισδυτική επίδραση στον πολιτισμό μας,  έμμεσα δημιούργησε και τον τρόπο με τον οποίο σκεφτόμαστε τον Αι Βασίλη.

ΜΙΑ ..ΧΩΡΙΣ ΕΝΟΧΕΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ

Τα Χριστούγεννα στην Αμερική αποτελούν την  υπερβολή  της ανθρώπινης καταναλωτικότητας, της καπιταλιστικής παραγωγικότητας,  τη χαρά του υλικών αγαθών και του εμπορίου.  Το πραγματικό νόημα των εορτών όπως μας λένε, συνδέεται με τις διηγήσεις για τη γέννηση του χριστού, με αλτρουιστικές συσχετίσεις, με την αγάπη για τον πλησίον, που φυσικά κανένας δεν παίρνει στα σοβαρά. Στην πραγματικότητα τα Χριστούγεννα όπως τα γιορτάζουμε σήμερα είναι μια αμερικανική εφεύρεση του 19ου αιώνα. Η ελευθερία και η ευημερία της Αμερικής μετά τον εμφύλιο πόλεμο δημιούργησε τον πιο ευτυχισμένο λαό στην ιστορία. Το αποτέλεσμα ήταν η επιθυμία για γιορτή, για αποκάλυψη των υλικών αγαθών και κατά συνέπεια της χαράς της ζωής πάνω στη Γη. Τα Χριστούγεννα που δεν ήτανε μια θεσμοθετημένη γιορτή μέχρι το 1870, έγιναν η κυρίαρχη αμερικανική έκφραση των παραπάνω συναισθημάτων. Ιστορικά οι άνθρωποι πάντα γιόρταζαν την περίοδο του χειμώνα ως το χρονικό εκείνο διάστημα που οι ημέρες άρχιζαν να μεγαλώνουν δηλώνοντας  έτσι την επιστροφή της Γης στη ζωή. Οι αρχαίοι Ρωμαίοι διασκέδαζαν στα Σατουρνάλια, στις γιορτές του Διόνυσου. Οι πρώτοι χριστιανοί καταδίκαζαν αυτές τις ρωμαϊκές γιορτές και περιμένοντας  το τέλος του κόσμου, μέμφονταν τις γήινες απολαύσεις. Τον 4ο αιώνα οι παγανιστές λάτρευαν τον Θεό του Ήλιου στις 25 Δεκεμβρίου. Οι χριστιανοί βλέποντας πως είναι αδύνατον να τους αποτρέψουν άρχισαν να οικειοποιούνται στοιχεία αυτών των εορτών. Ισχυρίσθηκαν, σε αντίθεση με τα πραγματικά γεγονότα, πως αυτή  ήταν η ημερομηνία των γενεθλίων του Ιησού και έτσι μετέβαλαν τις γιορτές αναγέννησης της φύσης σε  γενέθλια γιορτή της χριστιανοσύνης. Έτσι μια παραδοσιακή παγανιστική  γιορτή που συνδεόταν με την αναγέννηση της φύσης, μετατράπηκε από τους χριστιανούς σε αναγέννηση της θυσίας του Ιησού που διακήρυσσαν το ενδιαφέρον για την επόμενη και όχι για την  νυν ζωή. Ο Cotton Mather, ένας κληρικός του 18ου αιώνα τοποθετείται πάνω σ’ αυτό λέγοντας, «Είναι δυνατόν να έχουμε ήσυχη την συνείδησή μας όταν σκεφτόμαστε  πως ο ιερός μας σωτήρας τιμάται με τέτοιες ευθυμίες; Μπορούμε στη γέννηση του δικού μας σωτήρα να διαθέτουμε τον χρόνο μας για να κάνουμε πράγματα που εμπεριέχουν περισσότερο κόλαση παρά παράδεισο;» Μετά απ’ αυτά ήρθαν τα μεγάλα επιτεύγματα του καπιταλισμού του 19ου αιώνα. Η βιομηχανοποίηση, η αστικοποίηση, ο θρίαμβος της επιστήμης  και τα αποτελέσματα αυτής, η γρήγορη μετακίνηση, οι επικοινωνίες, η διάδοση βιβλίων, περιοδικών και φυσικά οι νέες εφευρέσεις που έκαναν τη ζωή πιο άνετη και πιο ενδιαφέρουσα. Φυσικά η δραστηριοποίηση των επιχειρηματικών μυαλών οδήγησε στην εκμετάλλευση  όλων των παραπάνω με απώτερο σκοπό το κέρδος. Η ανάπτυξη και μετακίνηση της πληροφορίας σήμαινε αυτομάτως και το άνοιγμα μιας τεραστίας αγοράς. Την εποχή αυτή  μπαίνει σαν στοιχείο των γιορτών και δει των Χριστουγέννων η αγορά και το χάρισμα δώρων. Οι χριστιανοί της εποχής καταδίκασαν αυτή την πρακτική σαν μια ρωμαϊκή συνήθεια, και οι πιο πουριτανοί αποκάλεσαν την συνήθεια διαβολική. Αλλά οι αμερικανοί δεν πτοήθηκαν. Χάρη στον καπιταλισμό, υπήρχε αρκετός πλούτος ώστε να ισχυροποιηθεί η συνήθεια και μια καλή πληροφόρηση και  δημοσιοποίησή της δεν άργησε να την εδραιώσει. Σε μια χώρα τόσο ικανοποιημένη, που οι άνθρωποι ήθελαν να προσεγγίσουν  φίλους  και να εκφράσουν μέσω των δώρων τη χαρά τους για τη ζωή, μια τέτοια γιορτή έπρεπε να εφεύρουν. Ολόκληρη η χώρα έστρεψε το ενδιαφέρον της στο χάρισμα δώρων σε ένα περίεργο και πρωτόγνωρο βαθμό. Εκεί κάπου μπαίνει και η αμερικανική βερσιόν  του Αι Βασίλη. Φυσικά, αρχικά  οι συντηρητικοί καταδίκασαν τον Santa Claus ως αντίχριστο, γιατί έβαζε τον Ιησού στο περιθώριο. O αμερικανός Αι Βασίλης απέρριπτε όλη εκείνη την ηθική που σχετίζεται με τον χριστιανισμό. Δεν καταδίκαζε τους πλούσιους, ούτε απαιτούσε απ’ αυτούς να δίνουν και στους φτωχούς, αντίθετα έδινε δώρα και στα πλούσια και στα φτωχά παιδιά χωρίς να ξεχωρίζει ποιο είναι τι. Ακόμη ο Αι Βασίλης δεν υπήρξε πρωταθλητής του φιλανθρωπικού πνεύματος του χριστιανισμού, ούτε της αγάπης χωρίς όρους. Αντίθετα έδινε  δικαιοσύνη δίνοντας δώρα μόνο στα καλά παιδιά. Όλα τα χριστιανικά έθιμα των Χριστουγέννων από τα κάλαντα, τα δέντρα έως και τις φαντασμαγορικές διακοσμήσεις έχουν τις ρίζες τους σε παγανιστικές ιδέες και πρακτικές. Αυτά τα έθιμα γρήγορα αφομοιώθηκαν από την αμερικανική κουλτούρα, ως προϊόντα λογικής, επιστήμης, επιχειρηματικότητας, παγκοσμιότητας και εγωισμού, δηλαδή το απόσταγμα της ευτυχίας.  Το τραγικό της ιστορίας είναι ότι η αμερικανική διανοητική ελίτ, τυπικά προσπάθησε να αντικαταστήσει την ευτυχία με την ενοχή, επιμένοντας στο πνευματικό μήνυμα των Χριστουγέννων που είναι καθαρά θρησκευτικό, που πρεσβεύει την  αυτοθυσία και την βοήθεια των ασθενέστερων. Αλλά η πνευματικότητα ξεκινά πάντα από την αναγνώριση της πραγματικότητας. Η ζωή απαιτεί λογική, εγωισμό, καπιταλισμό. Αυτό είναι που τα Χριστούγεννα θα έπρεπε να πρεσβεύουν και να γιορτάζουν και πραγματικά κάτω από την υποκρισία αυτό είναι που πραγματικά γιορτάζουν. Είναι καιρός να βγάλουν τον Χριστό από τα Χριστούγεννα και να μετατρέψουν τις γιορτές και τις διακοπές αυτές, σε μια χωρίς ενοχές, παγκόσμια εμπορική γιορτή.

Advertisements

Κόκα Κόλα – Μύθοι και αλήθειες

Posted: Ιανουαρίου 26, 2012 in ΦΑΕ ΠΙΕ
Ετικέτες:

Πιθανότατα, θα έχει πάρει το μάτι σας, μερικά κείμενα που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο και μας προειδοποιούν για της συνέπειες στον ανθρώπινο οργανισμό, του «ιερού ποτού του Καπιταλισμού», την πασίγνωστη και δημοφιλή Κόκα Κόλα. Το περιεχόμενο αυτών των κειμένων, είναι σαφώς τρομοκρατικό και συνοδεύεται από έναν σωρό «αποδεικτικά» στοιχεία για την επιβλαβή δράση του διάσημου αναψυκτικού.

Ως κοινή συνισταμένη, τα περισσότερα απ’ αυτά τα κείμενα, έχουν το βιβλίο του Τζόι Γκριν «75 καταπληκτικές χρήσεις της Κόκα Κόλα». Πόσα όμως απ’ όλα αυτά που καταμαρτυρούνται στην Κόκα Κόλα (μερικά απ’ αυτά και στην Πέπσι Κόλα), έχουν κόκκο αληθείας; Απάντηση: Ελάχιστα.

Ας ξεκινήσουμε όμως απ’ το εξής δεδομένο: «Μέτρον άριστον» έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι και ξέραν πολύ καλά τι λέγαν. Η υπερκατανάλωση ενός οποιουδήποτε προϊόντος θα μπορούσε κάτω από κάποιες συνθήκες και προϋποθέσεις, να δημιουργήσει προβλήματα υγείας ή κάποιες παρενέργειες και η Κόκα Κόλα ενδεχομένως να μην αποτελεί εξαίρεση. Υπάρχει όμως μια απόσταση, από την καταστροφή της υγείας λόγω υπερκατανάλωσης, μέχρι το σημείο να δαιμονοποιείται και η λογική χρήση και κατανάλωσή της.

Ας δούμε όμως μερικούς από τους δημοφιλέστερους μύθους και κάποιες από τις αλήθειες.

Η Κόκα Κόλα περιέχει κοκαΐνη και προκαλεί εθισμό
Η αλήθεια είναι, ότι αρχικά η Κόκα Κόλα περιείχε κοκαΐνη, λόγω του ότι πρωτοκυκλοφόρησε ως…αναλγητικό φαρμακευτικό παρασκεύασμα. Το εκχύλισμα φύλλων κόκας, όπως και η ηρωίνη, χρησιμοποιούνταν νομίμως εκείνη την εποχή (τέλη 19ου αιώνος και αρχές 20ού) ως αναλγητικά φάρμακα. Στις αρχές του 20ού αιώνα, η κοκαΐνη αντικαταστάθηκε από την καφεΐνη και το αρωματικό εκχύλισμα φύλλων κόκας (επεξεργασμένα κι ελεύθερα από κοκαΐνη). Τώρα, το τι βαθμό εξάρτησης μπορεί να προκαλέσει η καφεΐνη είναι μάλλον υποκειμενικό. Ο γράφων λατρεύει την Κόκα Κόλα και τον καφέ, τα οποία έχουν ως κοινό συστατικό την καφεΐνη. Σε σχέση με την Κόκα Κόλα, υπάρχουν περίοδοι που μπορεί να καταναλώνει ευχαρίστως μέχρι και 1-2 λίτρα ημερησίως και περίοδοι (όχι απλώς ημερών, αλλά μηνών), χωρίς να βάλει γουλιά στο στόμα του από το συγκεκριμένο αναψυκτικό, χωρίς κανένα στερητικό σύνδρομο (σε αντίθεση με τον καφέ, που όσο να ‘ναι, τον «ζητάει», χωρίς και πάλι να «τρελαίνεται» κιόλας αν δεν πιει). Μήπως τελικά, κάποια πράγματα είναι στο μυαλό μας;

Η Κόκα Κόλα αφαιρεί την σκουριά, τους λιπαρούς λεκέδες, καθαρίζει την μπαταρία του αυτοκινήτου, την λεκάνη της τουαλέτας, τους λεκέδες αίματος, και γυαλίζει τα κέρματα
Με βάση πειράματα που έγιναν (τηλεοπτική εκπομπή «MythBusters» [Επεισόδιο 5, 24 Οκτωβρίου 2003]) οι ισχυρισμοί αληθεύουν εν μέρει, μόνο στις δύο τελευταίες περιπτώσεις: Όντως χαρίζει μια λάμψη στα παλιά «μαυρισμένα» κέρματα και ξεθωριάζει τους λεκέδες αίματος. Τα υπόλοιπα, δεν φαίνεται να ισχύουν. Η Κόκα Κόλα δεν έκανε τίποτα παραπάνω από το απλό νερό. Η επίδραση της Κόκα Κόλα στα μέταλλα, οφείλεται στο φωσφορικό οξύ, το οποίο αντιδρά όταν έρχεται σε επαφή μ’ αυτά. Αυτό δεν σημαίνει ότι συμβαίνει το ίδιο και στο στομάχι μας (εκτός κι αν υπάρχουν…μεταλλικά στομάχια). Αν το δει κάποιος, από άλλη οπτική γωνία, το νερό προκαλεί σκουριά στα μέταλλα. Αυτό σημαίνει ότι δεν πρέπει να πίνουμε νερό για να μην…σκουριάσει το στομάχι μας; Κι επειδή το νόημα αυτών των μύθων είναι να καταδείξουν το τι μπορεί να προκαλέσει το συγκεκριμένο αναψυκτικό στο στομάχι μας, θα πρέπει να ειπωθεί ότι τα όξινα γαστρικά υγρά των τοιχωμάτων του στομάχου μας είναι πολύ ισχυρότερα από τα οξέα της Κόκα Κόλα, όσον αφορά την διύλιση της τροφής.

Εάν ένα δόντι παραμείνει σε ένα ποτήρι Κόκα Κόλα για μια νύχτα, διαλύεται
Δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Στα πλαίσια των ίδιων πειραμάτων, το μόνο που αλλάζει στο δόντι, είναι το χρώμα του, καθώς αποκτά μια καφέ απόχρωση.

Εάν περιχύσουμε με Κόκα Κόλα ένα κομμάτι ωμό χοιρινό κρέας, μετά από 2 λεπτά βγαίνουν σκουλήκια στην επιφάνεια
Εδώ η Κόκα Κόλα παίζει δευτερεύοντα ρόλο και ο πραγματικός στόχος είναι το χοιρινό κρέας, που «συμπτωματικά» οι Εβραίοι και οι μουσουλμάνοι το θεωρούν «ακάθαρτο», γι’ αυτό και δεν το τρώνε (τυπικά τουλάχιστον). Το τι ακριβώς συμβαίνει όταν περιχύνεται το χοιρινό κρέας με Κόκα Κόλα, μπορείτε να το δείτε εδώ, χωρίς να παρακάμπτεται το χρονικό διάστημα των 2 λεπτών με μοντάζ. Και για όσους βαριούνται να δουν το βίντεο, η απάντηση είναι: Απολύτως τίποτε.

Η Κόκα Κόλα σκοτώνει τα σπερματοζωάρια
Δεν επιβεβαιώνεται κάτι τέτοιο με απόλυτο τρόπο, παρ’ ότι από μερικές έρευνες προκύπτουν κάποιες υποψίες. Οι υποψίες όμως αυτές αφορούν γενικά τα αναψυκτικά (συγκεκριμένα ενοχοποιείται το ανθρακικό) και όχι ειδικά την Κόκα Κόλα, στηρίζονται δε, σε στατιστικά στοιχεία και όχι σε κάτι πιο χειροπιαστό. Σε εργαστηριακό πείραμα πάντως, στο οποίο εκτέθηκε ένας αριθμός σπερματοζωαρίων μέσα σε Κόκα Κόλα και ένας άλλος σε φυσιολογικό ορό, η καταμέτρηση με το μικροσκόπιο κατέδειξε ότι ο αριθμός των ζωντανών σπερματοζωαρίων παρέμεινε σχετικά ο ίδιος και στις δυο περιπτώσεις. Η μόνη διαφορά που έκανε η Κόκα Κόλα, ήταν ότι αραίωσε το σπέρμα.

Σε έναν διαγωνισμό με τίτλο «Ποιός θα πιει την περισσότερη Κόκα Κόλα;», στο πανεπιστήμιο του Δελχί, ο νικητής ήπιε 8 μπουκάλια και πέθανε επί τόπου από την υπερβολική δόση διοξειδίου του άνθρακος (στην ελληνική εκδοχή αναφέρεται η «μελανική διοξίνη») στο αίμα του και μη επαρκούς οξυγονώσεως
Κατά μία άλλη εκδοχή του μύθου αυτού που «σέρνεται» στο διαδίκτυο από το 1999, ο φοιτητής δεν πέθανε, αλλά λιποθύμησε. Σε έρευνα της γνωστής ιστοσελίδας snopes.com, που ασχολείται με την επαλήθευση ή διάψευση διάφορων φημών που παίρνουν διαστάσεις μύθου, η αναζήτηση σε αρχεία εφημερίδων δεν απέδωσε κανένα αποτέλεσμα καθώς δεν βρέθηκε καμμία αναφορά για το συγκεκριμένο «συμβάν» και πολύ περισσότερο δεν έγινε κατορθωτό να βρεθούν και τα στοιχεία του «νεκρού» (ή λιπόθυμου). Ως «ένοχος» για την μη επαρκή οξυγόνωση, καταδεικνύεται το διοξείδιο του άνθρακος που περιέχει η Κόκα Κόλα (ανθρακικό). Το διοξείδιο του άνθρακος, όντως σε αέρια μορφή και σε μεγάλες ποσότητες, είναι θανατηφόρο. Γίνεται όμως ακίνδυνο όταν προστεθεί σε νερό και η ασφάλειά του έχει επιβεβαιωθεί παγκοσμίως.

Ένα παιδί σε σχολείο της Βραζιλίας πέθανε όταν κατανάλωσε Κόκα Κόλα Λάιτ σε συνδυασμό με καραμέλες Μέντος
Η επαφή των δύο αυτών υλικών, είναι αλήθεια ότι προκαλεί την δημιουργία αφρού και έχει γίνει και αντικείμενο…φαρσών. Τα πράγματα όμως, δεν είναι τόσο τραγικά όσο φαίνονται. Την είδηση αυτή είχε δημοσιεύσει και η εφημερίδα «Μακεδονία» στις 26 Ιουνίου 2007 με τίτλο «Όταν ένα αναψυκτικό γίνεται εκρηκτικό». Η Κόκα Κόλα διέψευσε το συμβάν και επισύναψε στην απάντησή της, επίσημη επιστολή του διευθυντή του σχολείου του παιδιού στη Βραζιλία. Η εταιρεία διευκρίνισε δε πως «δεν υφίσταται κανένας λόγος για την πρόκληση οποιασδήποτε ασθένειας ή προβλήματος υγείας λόγω του συνδυασμού του ακετοσουλφαμικού καλίου (συστατικό της Coca Cola light) και της αρωματικής ύλης μέντας (συστατικό των Mentos). Και τα δύο συστατικά είναι ευρέως αναγνωρισμένα και ασφαλή, ενώ χρησιμοποιούνται σε πολλά τρόφιμα σε όλο τον κόσμο… Δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι η αντίδραση που φαίνεται στο video μπορεί να συμβεί κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες ως αποτέλεσμα της κατάποσης των δύο προϊόντων».

Τα πρώτα 10 λεπτά μετά την πόση Κόκα Κόλας, 10-15 κουταλιές ζάχαρης εισχωρούν στο σύστημά σας
Πάνω σε ποιες εργαστηριακές μετρήσεις βασίζεται η εκτίμηση αυτή και με βάση ποια ποσότητα Κόκα Κόλας; Ας υποθέσουμε όμως ότι μιλάμε για ένα κουτάκι των 330 ml. Διανοείται κανένας ότι μπορεί να υπάρχουν 10-15 κουταλιές ζάχαρες σε μια τέτοια ποσότητα αναψυκτικού; Για ποιον λόγο; Εδώ στον καφέ που είναι πικρός, έτσι και βάλεις πάνω από 2-3 κουταλιές γίνεται «πετιμέζι». Μήπως η Κόκα Κόλα προμηθεύεται δωρεάν την ζάχαρη και την ξοδεύει γενναιόδωρα; Ή μήπως δεν μπορεί να ενισχύσει την γλύκανση με τεχνητό και οικονομικό τρόπο; Αστειότητες, πασπαλισμένες με μπόλικο Ph. Η Κόκα Κόλα είναι το ίδιο επιβλαβής όσον αφορά την περιεκτικότητα ζάχαρης, όσο και τα υπόλοιπα αναψυκτικά ή οι «φυσικοί» χυμοί. Είπαμε: «Μέτρον άριστον». Ένα ποτήρι Κόκα Κόλα διευκολύνει την πέψη. Η κατάχρηση παχαίνει.

Η ασπαρτάμη που χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο στην Κόκα Κόλα χωρίς ζάχαρη, είναι καρκινογόνος
Η συνθετική γλυκαντική ουσία ασπαρτάμη, που υποκαθιστά την ζάχαρη, αποδίδει 4 θερμίδες ανά γραμμάριο, όσες δηλαδή και η ζάχαρη, αλλά λόγω του ότι είναι 200 φορές πιο γλυκιά απ’ αυτήν, χρησιμοποιείται σε πολύ μικρότερες ποσότητες. Η ασπαρτάμη είναι γνωστή από το 1965 και θεωρείται ασφαλής ουσία, κάτι που επιβεβαιώνουν οι έρευνες πολλών έγκριτων πανεπιστημίων. Την αμφιβολία «έσπειρε» μια ιταλική έρευνα που έγινε σε ποντίκια και κατέδειξε πως η ασπαρτάμη μπορεί να δημιουργήσει καρκινικούς όγκους. Η έρευνα αυτή, έγινε δεκτή με πολλές αντιρρήσεις και αμφιβολίες όσον αφορά την μεθοδολογία (π.χ. χρησιμοποιήθηκαν υπερβολικές δόσεις ασπαρτάμης).

Τέλος, και μερικές…ανώδυνες φημολογίες:

Η Κόκα Κόλα αρχικά είχε πράσινο χρώμα
Ουδέποτε υπήρξε πράσινη Κόκα Κόλα. Η παρανόηση προέρχεται ενδεχομένως, απ’ το γεγονός, πως το αναψυκτικό κατά το παρελθόν είχε εμφιαλωθεί και σε πράσινα μπουκάλια.

Η Κόκα Κόλα είναι εβραϊκών συμφερόντων
Ο ισχυρισμός αυτός, έρχεται σε σύγκρουση με ένα δεδομένο: Είναι γεγονός, πως στο παρελθόν, η Κόκα Κόλα κατηγορήθηκε για…αντισημιτισμό κι αντιμετώπισε προβλήματα στο Ισραήλ. Το 1949 η Ισραηλινοί απαγόρευσαν την λειτουργία της εταιρείας στη χώρα. Απ’ την άλλη, το 1961, η Κόκα Κόλα κατηγορήθηκε από τον αραβικό κόσμο πως έχει δοσοληψίες με το Ισραήλ, εξαιτίας ενός παράξενου γεγονότος. Ένας Αιγύπτιος δημόσιος υπάλληλος, ο Μοχάμεντ Αμπού Σαντί, είχε φέρει μαζί του από την Αιθιοπία μια φιάλη Κόκα Κόλα. Λόγω της ομοιότητας των χαρακτήρων της αμαρικής γλώσσας που αναγράφονταν στη φιάλη, με τους εβραϊκούς χαρακτήρες, ο Σαντί κατηγόρησε την Κόκα Κόλα πως συνεργάζεται με το Ισραήλ. Καθώς το θέμα άρχισε να παίρνει διαστάσεις, η εταιρεία διαβεβαίωνε ότι η ισραηλινή αγορά ήταν μικρή, και δεν είχαν λόγο να επενδύσουν εκεί. Οι Ισραηλινοί με την σειρά τους, νιώθοντας «θιγμένοι» έβρισκαν το επιχείρημα «φτηνό», καθώς η εταιρεία είχε ήδη εργοστάσιο, στην κοντινή στο Ισραήλ, Κύπρο, που είχε σαφώς μικρότερο πληθυσμό απ’ αυτό. Έτσι, υπήρξε αντίδραση από τον Ισραηλινό επιχειρηματία Μοσέ Μπορστάιν, και το 1966, η Κόκα Κόλα κατηγορήθηκε, ότι δεν επενδύει σ’ αυτό από φόβο μην χάσει τις αραβικές αγορές. Οι Εβραίοι θεωρώντας ότι εμπαίζονται, άρχισαν μποϊκοτάζ του αναψυκτικού στην Αμερική. Κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες, η Κόκα Κόλα δημιούργησε ένα εργοστάσιο εμφιάλωσης στο Ισραήλ, ένα γεγονός που εξόργισε τους Άραβες και κήρυξαν μποϊκοτάζ στα προϊόντα τής Κόκα Κόλα το 1968, το οποίο διήρκεσε μέχρι και το 1991. Πέραν όλων των παραπάνω, ίσως θα έπρεπε να λάβει σοβαρά υπόψιν κάποιος, πως μια εταιρεία τέτοιου μεγέθους δεν βρίσκεται υπό την κατοχή μερικών ανθρώπων που ενεργούν με πατριωτικό ένστικτο, όποιας καταγωγής κι αν είναι. Το χρήμα και τα οικονομικά συμφέροντα δεν έχουν πατρίδα. Κι ας σημειωθεί εδώ, ότι υπάρχει κι ένας άλλος αστήριχτος ισχυρισμός που συνδέει την Κόκα Κόλα με τους Μορμόνους.

Η συνταγή της Κόκα Κόλα είναι μυστική και την γνωρίζουν μόνο δύο άτομα, το καθένα απ’ τα οποία κατέχει μόνο την μισή
Η συνταγή είναι όντως μυστική, αλλά και τα δύο άτομα που την γνωρίζουν, την γνωρίζουν ολόκληρη. Το αυθεντικό αντίγραφο της συνταγής βρίσκεται ασφαλισμένο στην τράπεζα «SunTrust Bank» στην Ατλάντα από το 1919. Το σιρόπι της Κόκα Κόλα παρασκευάζεται στην Αμερική κι από κει διανέμεται στα διάφορα εργοστάσιά της ανά τον κόσμο για εμφιάλωση. Στην πραγματικότητα, τα συστατικά της Κόκα Κόλα δεν είναι άγνωστα (έχει βρεθεί και συνταγή που αποδίδεται στο ημερολόγιο του εφευρέτη της, Τζον Στιθ Πέμπερτον). Αυτό που αγνοείται είναι ο τρόπος παρασκευής, αν κι αυτός ίσως δεν αποτελεί μυστικό, καθώς έχουν γίνει αρκετές απόπειρες, απ’ τις οποίες, μία εξ αυτών που θεωρείται η πιο ακριβής (του Μαρκ Πέντεργκραστ, 1993), η Κόκα Κόλα περιορίστηκε να χαρακτηρίσει ως «μη ακριβή».

Τι συμβαίνει όταν πίνετε Coca Cola;

Posted: Ιανουαρίου 26, 2012 in ΦΑΕ ΠΙΕ
Ετικέτες:

Διαβάστε παρακάτω για να μάθετε:

  • Τα πρώτα 10 λεπτά: 10 κουταλιές ζάχαρης εισχωρούν στο σύστημά σας. (100% της προτεινόμενης ημερήσιας χρήσης.) Ο λόγος που δεν κάνετε αμέσως εμετό από την υπερβολική δόση ζάχαρης είναι το φωσφορικό οξύ που κόβει την γεύση και σας επιτρέπει να κρατήσετε το αναψυκτικό στο στομάχι σας.
  • 20 λεπτά: Το ζάχαρό σας προκαλεί μια έκρηξη ινσουλίνης. Το συκώτι σας ανταποκρίνεται σε αυτό, μετατρέποντας όση ζάχαρη μπορεί σε λίπος (και υπάρχει πολύ ζάχαρη αυτή τη στιγμή).
  • 40 λεπτά: Η απορρόφηση καφεΐνης έχει ολοκληρωθεί. Οι κόρες σας διαστέλλονται, η πίεση του αίματος αυξάνεται και το συκώτι συνεχίζει να ρίχνει ζάχαρη στο αίμα. Oι δέκτες αδενοσίνης στον εγκέφαλό σας φράζουν αποτρέποντας την υπνηλία.
  • 45 λεπτά: Το σώμα σας ανεβάζει την παραγωγή ντοπαμίνης, ερεθίζοντας τα κέντρα ευχαρίστησης στον εγκέφαλό σας. Είναι ο ίδιος τρόπος που λειτουργεί και η ηρωίνη.
  • >60 λεπτά: Το φωσφορικό οξύ δεσμεύει το ασβέστιο, το μαγνήσιο και τον ψευδάργυρο στο χαμηλότερο έντερό σας, παρέχοντας μιας περαιτέρω ώθηση στο μεταβολισμό. Αυτό γίνεται από τις υψηλές δόσεις της ζάχαρης και των τεχνητών γλυκαντικών ουσιών που αυξάνουν επίσης την ουρική έκκριση του ασβεστίου.
  • >60 λεπτά: Οι διουρητικές ιδιότητες της καφεΐνης κάνουν παιχνίδι. (Σας κάνει να πρέπει να κατουρήσετε.) Τώρα βεβαιώνεται ότι θα εκκενώσετε το συνδεμένο ασβέστιο, το μαγνήσιο και τον ψευδάργυρο που πήγαινε στα κόκαλά σας καθώς επίσης και το νάτριο, τον ηλεκτρολύτη και το νερό.
  • >60 λεπτά: Δεδομένου ότι το raveμέσα σας πεθαίνει, θα αρχίσετε να έχετε μια συντριβή ζάχαρης. Μπορεί να γίνετε οξύθυμοι ή/και αργόστροφοι. Έχετε επίσης τώρα, κυριολεκτικά, κατουρήσει όλο το νερό που περιείχε η Coke, μαζί με τις πολύτιμες θρεπτικές ουσίες που το σώμα σας θα μπορούσε να έχει χρησιμοποιήσει για να ενυδατώσει το σύστημά σας ή να χτίσει τα ισχυρά κόκαλα και τα δόντια.
  • >Δείτε και άλλες παρενέργειες:

Image

man & machine

Posted: Ιανουαρίου 26, 2012 in MUZIQ
Ετικέτες:

Image

ΝΔ, ΦΙΛΟΒΑΣΙΛΙΚΗ

Image

ΚΚΕ

Image

ΚΚΕ

Image

ΔΕΝ ΞΕΡΩ

Image

ΝΔ

Image

ΟΤΙ ΒΛΕΠΕΙΣ

Image

ΠΑΣΟΚΑΡΑ

Image

ΕΘΝΙΚΗ ΚΥΠΡΟΥ

Image

ΕΘΝΙΚΗ ΕΛΛΑΔΟΣ

Image

ΜΑΛΛΟΝ ΝΔ

Image

ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ

Image

ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ

Image

ΠΑΣΟΚ

Image

ΒΑΘΥΥΥ ΠΑΣΟΚ

Image

ΠΩ ΠΩ ΠΩ !!!

Λίστα με τη σειρά εμφανίσεως.

Μέχρι 2 σταυρούς.

Αλίκη

Βέρα Κρούσκα

Άννα Φόνσου

Μαίρη Χρονοπούλου

Μάρω Κοντού

Μαρία Ιωαννίδου

Άντζελα Γκερέκου

Άννα Βίσση

Ρούλα

Ελένη Ερήμου

Ρίκα Βαγιάνη

Σοφία Αλιμπέρτη

Βάααανα

Μιμή

Επόμενη λίστα προσεχώς…