Αρχείο για 9 Μαρτίου, 2012

We blame you!, του Αλκίνοου Ιωαννίδη

Posted: 9 Μαρτίου, 2012 in ΠΟΛΙΤΙΚ
Ετικέτες:

ImageWe blame you, you know, μου είπε ένας Άγγλος στο Λονδίνο. Εννοούσε πως οι Έλληνες κάνουμε ζημιά στις οικονομίες των άλλων χωρών της Ευρώπης. Με την κυκλοφορία της συλλογής “Local Stranger” στο εξωτερικό, θα πέφτω συχνά πάνω σε τέτοιου είδους ατάκες ξένων δημοσιογράφων.

Τι να απαντήσω; Τι να του πω; Πως οι αποικιοκράτες παππούδες του συμπεριφέρονταν στους Kύπριους δικούς μου σαν να ήταν ζώα, επειδή ήταν βοσκοί και δεν είχαν μπάτλερ; Πως η βασίλισσά του, αυτή η γιαγιά με τα καταπληκτικά καπέλα, όταν ήταν νέα υπέγραφε με το χέρι της θανατικές καταδίκες παιδιών 19 και 20 χρονών που πάλευαν να ελευθερώσουν τον τόπο τους; Να του πω για την εξωτερική πολιτική της χώρας του, που τεχνητά προκάλεσε το μίσος μεταξύ των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων, άνοιξε με το ζόρι την όρεξη στην Τουρκία για την Κύπρο και με τη βοήθεια της αστείρευτης δικής μας λεβεντομαλακίας δημιούργησε το Κυπριακό πρόβλημα, με χιλιάδες νεκρούς, αγνοούμενους και πρόσφυγες;

ImageΝα του πω για τον εμφύλιο εδώ στην Ελλάδα και για τον ρόλο που έπαιξε η εξωτερική πολιτιτική της χώρας του; Για τη σύμπραξη με τους ηττημένους Γερμανοτσολιάδες και κάθε λογής δοσίλογους εναντίων όσων αγωνίστηκαν για την ελευθερία στο βουνό; Για το πώς εκμεταλλεύτηκαν την εγκεφαλική σκλήρηνση και τον επαρχιωτισμό της εδώ κομμουνιστικής ηγεσίας προκειμένου να ξεφορτωθούν μια και καλή το πιο δημιουργικό και αλτρουιστικό κομμάτι της χώρας; Πως από τότε επικράτησαν εδώ οι βολεψάκιδες, οι παρτάκιδες και οι ελληνάρες χωρίς Ελλάδα – αυτοί που όταν λένε «αγαπώ την πατρίδα μου» εννοούν στην καλύτερη περίπτωση «αγαπώ τον εαυτό μου» ή ακόμα «μισώ όλους τους άλλους» – φέρνοντας τη χώρα σήμερα στην καταστροφή;

Ας μη μιλήσω για τη Γερμανία, μη σας κουράζω με τα αυτονόητα…

Image“We blame you!” Έλα τώρα Robert, behave yourself να πούμε, μην κάνεις σαν παιδί! Κι εγώ σας κατηγορώ άμα είν’ έτσι.

Οι εταιρείες και οι κυβερνήσεις σας ανέθρεψαν και στήριξαν τη διαφθορά μας, προκειμένου να μας πουλήσουν σε διπλή τιμή τα άχρηστα, μισοχαλασμένα όπλα, τα φάρμακα και τις τηλεπικοινωνίες τους. Έστησαν Ολυμπιάδες. Η δική μας κόστισε διπλάσια από του Σίδνευ, το είπε τότε υπουργός μας, υπερήφανος, σε ξένο κανάλι. Κι όταν ρωτήθηκε ο υπουργός στη συνέχεια: «Εννοείτε πως αυτά πληρώνονται με ξένα κεφάλαια;» απάντησε παρεξήγημένος (έχουμε και μια αξιοπρέπεια!), «Όχι! Αποκλειστικά με δικά μας χρήματα. Θα μάθουμε πόσα ακριβώς μετά το πέρας των αγώνων»! Τα πλήρωσε το κράτος, δηλαδή εμείς, δηλαδή τα εγγόνια μας. Κι εμείς φωνάζαμε «Ζήτω» και «Γεια». Και στήναμε ωραίες τελετές έναρξης και λήξης. Γραφείο τελετών!Image

“We blame you!” Και οι δύο παππούδες μου σκοτώθηκαν στον πόλεμο. Δεν άκουσα ποτέ τους γονείς μου που μεγάλωσαν πάμφτωχοι και ορφανοί, ούτε τις πρόσφυγες, χήρες γιαγιάδες μου να κατηγορούν συνολικά τους Γερμανούς, τους Άγγλους, τους Τούρκους ή τους Βούλγαρους. Είχαν μια σιωπή, μια βαθιά γνώση πως ο άνθρωπος, από όπου και αν κατάγεται, κρύβει μέσα του τον άγγελο μα κρύβει και το θηρίο. Το ταϊζει κρυφά, το κρύβει πίσω από χαμόγελα και ανέξοδες καλοσύνες, το καταπιέζει όταν ενοχλεί την καθημερινότητα και το ελευθερώνει όποτε οι συνθήκες το επιτρέπουν. Εκτός κι αν η καλλιέργεια και η ηθική του υπερισχύσουν. Μα, να ανοίξω φιλοσοφική συζήτηση;

ImageΌχι. Τότε; Ας πάω στα «επουσιώδη». Να πω για τις αηδίες που η δική σας show-business μάς πούλησε δεκαετίες τώρα; Για τόσες ανοησίες της ποπ, της ροκ και των «charts» που μας τάισαν με το ζόρι; Που για κάθε τραγούδι της προκοπής αναγκαστήκαμε να αγαπήσουμε κι ένα σακί σκουπιδοτράγουδα και να συνδέσουμε τις εφηβείες και τις ζωές μας μαζί τους; «Και τι με νοιάζει, θα μου πει, αν εσύ έχαφτες τις αηδίες που σου πουλούσαν οι δισκογραφικές και τα ραδιόφωνα; Ας μην τις άκουγες. Είναι ανάγκη να σας φταίνε πάντα οι άλλοι;»

Καλά, θα πω για τα δικά μας: Έχεις δίκιο Robert, ότι κι αν πεις λίγο είναι. Η πρώτη μας βουλή είχε μέσο όρο 200 βαφτιστήρια ανά βουλευτή. Ήμασταν χαλασμένοι εξ αρχής. Ο εμφύλιος μεταξύ των Ελλήνων κατά την επανάσταση στοίχησε περισσότερους νεκρούς απ’ ότι ο αγώνας ενάντια στους Οθωμανούς. Βαφτίσαμε τον Ιταλό Καποδίστρια Έλληνα και μετά τον σκοτώσαμε γιατί δεν είχε τα κουσούρια μας. Όσο αίμα κι αν χύσαμε, όσους Θούριους κι αν ψάλαμε, όσες ηρωικές Εξόδους κι αν επιχειρήσαμε, τελικά εσείς μάς κάνατε κράτος, για να κάνουμε τις δουλειές σας. Το ένα από τα τρία πρώτα κόμματα της νέας μας χώρας, αυτό που ουσιαστικά επικράτησε, λεγόταν «Αγγλικό». Αυτό τα λέει όλα. Ποια ιδεοληψία μάς έκανε να πιστέψουμε πως μπορούμε να σηκώσουμε κεφάλι; Χάσατε ευγενή παιδιά εδώ Robert, το ξέρω. Ποιητές, ουτοπιστές, οξφορδιανούς αρχαιογνώστες, έφηβους φιλέλληνες, Έλληνες εξ αναγνώσεως, Πλατωνιστές όταν κανείς δεν είχε ακούσει για Πλάτωνα στα λημέρια μας για αιώνες. Εμείς ήμασταν αναλφάβητοι Αρβανίτες, Βλάχοι, Τουρκόγυφτοι, Τουρκόφωνοι, Πομάκοι, Σλαβομακεδόνες, Τσάμιδες. Εσείς βυθίσατε στο Ναβαρίνο, εσείς μας δώσατε κράτος, εσείς μας κάνατε Έλληνες. Εμείς απλώς κερδίσαμε το κύπελο στο ποδόσφαιρο και βγήκαμε να δείρουμε Αλβανούς.

Μπα, όχι, αυτά τα λέμε μεταξύ μας, δεν είναι για ν’ ακούγονται παραέξω, μετατρέπονται αυτομάτως σε υπερβολές και σε ψέματα όταν βγαίνουν απ’ το σπίτι. Θα του πω άλλα:

ImageΜη νομίζεις πως περνούσαμε ζωή και κότα τόσα χρόνια Robert! Δεν ήταν παράδεισος το να κοιμάσαι σε ράντζο στο διάδρομο, εγχειρισμένος. Ούτε το να είσαι άτομο με αναπηρία και να σού είναι αδύνατον να κινηθείς στις πόλεις μας. Ούτε το να πληρώνεις «περαίωση» στην εφορία, θεωρούμενος απατεώνας εξ ορισμού. Ούτε το να οδηγείς και να πεθαίνεις στους δρόμους μας. Ούτε το να γεννάς με καισαρική για να βγάλει κάνα φράγκο παραπάνω ο μαιευτήρας και να ταϊζει γάλα σκόνη το παιδί σου για να πάρει προμήθεια. Ούτε το να μη βρίσκεις το δίκιο σου στα δικαστήρια. Ούτε το να κυβερνιέσαι από όσους μας κυβέρνησαν. Ούτε το να ζεις στην ασχήμια όπου ο καθένας έχτιζε ότι να ‘ναι όπου να ‘ναι. Ούτε το να είσαι παιδί χωρίς παιδεία και χωρίς χρόνο, με πέντε ιδιαίτερα τη μέρα, με άγχος και κατάθλιψη. Ούτε γέρος χωρίς ουσιαστική περίθαλψη και σύνταξη, να περιμένεις να πεθάνεις μπροστά στην τηλεόραση. Ούτε και το να είσαι Αιγυπτιώτης, Κύπριος, Μικρασιάτης, Ηπειρώτης, Ίμβριος ή Πόντιος ήταν πάντα ευχάριστο. Γι’ αυτό μη λες πως γλεντούσαμε τη ζωή μας τόσα χρόνια με δανεικά. Τα δανεικά τα έδιναν οι διαφθορείς των κυβερνήσεων και των εταιρειών σου και τα έτρωγαν οι διεφθαρμένοι δικοί μας δικοί τους. Και θησαύριζαν οι δυνατοί μέσα απ’ τη μιζέρια και τον εξευτελισμό μας και σήμερα θέλουν κι άλλο.

ImageΤώρα, το πώς γίνεται αυτή η πλούσια και αδιάφθορη χώρα σου, ενώ ρούφηξε το αίμα αποικιών τόσα χρόνια, να χρωστά κι αυτή, το γιατί σού κόβονται οι παροχές στην παιδεία, οι κοινωνικές ασφαλίσεις, οι μισθοί και η πρόνοια, το γιατί έχεις χρόνια τώρα άστεγους κάτω απ’ τις γέφυρες, πεινασμένους στο δρόμο και αναλφάβητους το 2012, αυτό είναι άλλο, τεράστιο, παγκόσμιο θέμα που καλό θα ήταν να ψάξουμε όλοι μαζί. Δεν πηγάζει από την κατάσταση στην Ελλάδα. Μη μας κατηγορείς λοιπόν για όσα δεν φταίμε.

Αν θέλεις να μας κατηγορήσεις, κατηγόρησέ μας για την έλλειψη οργανωμένης άμυνας απέναντι σε μια επίθεση πρωτοφανή αλλά αναμενόμενη. Κατηγόρησέ μας που βρεθήκαμε ανέτοιμοι, επαρχιώτες αδικτύωτοι, αυτιστικοί, ομφαλοσκόποι, χασομέρηδες, μια πόλη ανοχύρωτη μπροστά στην προαναγγελθήσα επέλαση του τέρατος. Και κατηγόρησε και λίγο τον εαυτό σου, που αντί να συμπονέσει τον δοκιμαζόμενο φτωχόκοσμο της Ελλάδας, γλύφει μισοκοιμισμένος την καραμέλα που του πουλούν οι αγορές, τα περιοδικά των εκδοτών και οι ρατσιστικές αναλύσεις των καναλιών, περιμένοντας τη σειρά του. Σου λένε κάθε μέρα για την ελληνική τεμπελιά, για την ελληνική διαφθορά, για την ελληνική ψευτιά. Την αλήθεια που δεν σου λένε θα σου την πούμε εμείς: Ετοιμάσου να χάσεις όσα νομίζεις πως έχεις. Γιατί θα τα χάσεις όλα!

Και μην πεις «αυτά δεν γίνονται!» Κι εμείς τέτοια λέγαμε. Και σήμερα βρεθήκαμε χωρίς γη κάτω απ’ τα πόδια μας. Αύριο θα έρθει η σειρά σου. Όταν λοιπόν θα σου στερούν τη σύνταξή σου, τα χρήματα που κέρδισες με ιδρώτα και με απουσία από τα παιδιά σου και τους έδωσες να σου φυλάξουν, όταν δεν θα ‘χεις γιατρό να γιατρευτείς, σπίτι να κοιμηθείς, πρόνοια να προνοήσει, φαϊ να φας, τραγούδι να τραγουδήσεις, τότε να μας κατηγορήσεις διπλά. Γιατί εμείς ανοίξαμε την Κερκόπορτα.

Η ευθύνη μας δεν είναι μόνο πως δημιουργήσαμε χρέος, πως κλέψαμε τον τόπο μας, πως χτίσαμε αυθαίρετα, πως πληρωθήκαμε μαύρα, πως πήραμε και δώσαμε φακελάκια, πως ψηφίσαμε ζώα, πως λαδώσαμε, πως παντρευτήκαμε σε πισίνες με πυροτεχνήματα και λιμουζίνες ενώ χρωστούσαμε, πως κάψαμε πεντοχίλιαρα στα σκυλάδικα, πως θελήσαμε το βουλευτή και τον καλλιτέχνη να εκπροσωπούν τη φτηνότερη και πιο αντιαισθητική πλευρά μας.Image Εννοείται πως φταίμε για όλα αυτά και άλλα. Όμως η πραγματικά μεγάλη ενοχή μας απέναντί σου είναι πως κάναμε την αρχή για να ρουφήξουν σε λίγο και το δικό σου αίμα.

Η υποχρέωση μας σήμερα είναι να παλέψουμε για τα παιδιά σου. Και η δική σου υποχρέωση είναι να παλέψεις για τα δικά μας. Μόνο έτσι γίνεται. Τα υπόλοιπα είναι ανοησίες.

Ακούς εκεί we blame you! Ηλίθιε!

Αλκίνοος Ιωαννίδης

Τεστ για να δεις αν γέρασες…

Image1. Τα φυτά στις γλάστες σου είναι όλα ζωντανά και κανένα δεν είναι προς κάπνισμα.
2. Το ψυγείο σου έχει περισσότερα τρόφιμα από ποτά.
3. Εξη το πρωϊ είναι η ώρα που ξυπνάς όχι η ώρα που πας για ύπνο
4. Ακούς το αγαπημένο σου τραγούδι από τα μεγάφωνα του σούπερ μάρκετ
5. Με τζήν και πουλόβερ δεν θεωρείσαι πιά «καλοντυμένος»
6. ΕΣΥ είσαι αυτός που τηλεφωνάει στην αστυνομία να σταματήσει τα παλιόπαιδα που κάνουν πάρτυ.
7. Δεν ξέρεις πιά τι ώρα κλείνει το Εβερεστ.
8. Ταϊζεις το σκύλο σου ισορροπημένη σκυλοτροφή αντί για McDonalds
9. Δεν παίρνεις υπνάκους πιά από τις 5 το απόγευμα μέχρι τις 10 το βράδυ.
10. Δείπνο και σινεμά είναι ολόκληρο το ραντεβού αντί για την αρχή του.
11. Πέντε σουβλάκια τρείς η ώρα τα ξημερώματα σου χαλάνε το στομάχι αντί να
στο φτιάξουν.
12. Τρώς πρωϊνο….. το πρωϊ.
13. Το 90% του χρόνου που ξοδεύεις μπροστά στο κομπιούτερ είναι για δουλειά.
14. Δεν ξεκινάς να πίνεις από το σπίτι για να κάνεις οικονομία στα μπάρImage

Και ομως υπαρχει ελπις !

O Θάνατος του Αη Βασίλη

Posted: 9 Μαρτίου, 2012 in ΑΙΡΕΤΙΚΑ
Ετικέτες:

ImageΜια τραγικά λανθασμένη εκτίμηση των πραγμάτων και της κατάστασης τον οδήγησε στην απόφαση να μείνει μόνιμα στην Ελλάδα το 1998. Λίγο πριν ξεσπάσει το σκάνδαλο του χρηματιστηρίου. Πριν βυθιστεί το ΣΑΜΙΝΑ και πέσει από το σεισμό η ΡΙΚΟΜΕΞ. Ώ ναι! Η Ελλάδα ήταν τότε ένας ωραίος τόπος για να ζεις.

Τη χρονιά που το αποφάσισε πίστευε ότι έχει βρει τον παράδεισό. Δεν πέρασε πολύς καιρός για να διαπιστώσει ότι τα πράγματα δεν ήταν ακριβώς έτσι. Δεν μπορούσε όμως να κάνει τίποτα. Ο Άγιος Βασίλης ήταν κολλημένος για πάντα σε αυτόν τον καταραμένο τόπο. Και έτσι αναγκάστηκε να προσαρμοστεί.

ImageΥποδύθηκε τον εαυτό του τα πρώτα χρόνια μοιράζοντας ευχές στα παιδιά. Όταν τα παιδιά έπιασαν κινητά και laptop στα χέρια δεν έβρισκε πλέον δουλειά πουθενά. Κανένα παιδί δεν ήθελε να κάθεται στα γόνατα ενός άγνωστου γέρου.

Και έτσι τα χρόνια πέρασαν και το έριξε στο ποτό και τις γκόμενες. Το πλεονέκτημα του να είσαι άγιος και αθάνατος ήταν αξεπέραστο. Μπορεί να μετρούσε τα χρόνια της ζωής του σε εκατοντάδες, όμως δεν έμοιαζε πάνω από πενηνταπεντάρης και όταν ξύρισε και τα μούσια και έβαλε ρούχα της προκοπής, έγινε ακαταμάχητος.

Αλλά και πάλι, δυο τρία ποτηράκια παραπάνω τον έριχναν αναίσθητο. Και οι γυναίκες κάποια στιγμή έπαψαν να εντυπωσιάζονται από τα φτηνά μαγικά του κόλπα.

Έτσι ο Άγιος Βασίλης έμεινε μόνος του με συντροφιά μια φυσαρμόνικα. Δεν ήξερε να την παίζει αλλά του άρεσε να την κρατάει.

ImageΔεν έχει εξακριβωθεί ακόμα το χρονικό σημείο που έφερε την αλλαγή πάνω του. Μπορεί μέχρι τότε να είχε κυλήσει πολλές φορές στον βούρκο της αμαρτίας, αλλά οι προθέσεις του παρέμεναν αγνές και τα κίνητρα του ακηλίδωτα. Τα έριχνε όλα στο ποτό.

Κάποια στιγμή όμως έσπασε. Και άρχισε να γίνεται εγωιστής. Κυνηγούσε πλέον την εφήμερη απόλαυση. Δεν μπορεί να εξηγηθεί αλλιώς το γεγονός, ότι επέλεξε να τρέφεται μόνο με μπέργκερ και να πληρώνει πολλά λεφτά για λίγη παρέα από γυναίκες του ανατολικού μπλοκ.

ImageΌπως γίνεται πάντα όμως σε αυτή τη ζωή τα λεφτά κάποια στιγμή τελείωσαν. Και τελείωσαν πολύ πιο γρήγορα από όσο είχε αρχικά υπολογίσει. Και όταν δεν δουλεύεις, είναι λίγο δύσκολο να συντηρείς τις όποιες ορέξεις έχεις για μεγάλη ζωή. Και ο Αη Βασίλης ήθελε το μπέργκερ του ακριβό και τη ρωσίδα του 19χρονη. Που στο διάολο όμως θα έβρισκε λεφτά.

Στο μεταξύ τα Χριστούγεννα ως γιορτή πήγαιναν από το κακό στο χειρότερο. Μπορεί ο κάθε άνθρωπος που περνάει τα 10 πρώτα χρόνια της ζωής του, να μεγαλώνει με την πεποίθηση ότι ποτέ δεν υπήρχε Αη Βασίλης, αυτό όμως είναι κάτι που ποτέ δεν αποδείχθηκε. Όπως δεν αποδείχθηκε ότι υπάρχει έτσι δεν αποδείχθηκε και το αντίθετο. Τα Χριστούγεννα λοιπόν πήγαιναν κατά διαόλου από το 1998 και μετά όταν ο Αη Βασίλης πάνω σε μια στιγμή προσωρινής τρέλας αποφάσισε να μείνει μόνιμα στην Ελλάδα.

«Βασίλη σκέψου το ξανά. Αυτοί εκεί κάτω είναι καθυστερημένοι. Μην τους βλέπεις έτσι μες την καλή χαρά, κατά βάθος πονάνε. Άσε που τα πάρτι που κάνουμε εμείς δεν τα έχουν δει ούτε στο καλύτερο όνειρο τους» είπε ο Θεός και σκράτσαρε τον δίσκο πάνω στο πικαπ του, αποδεικνύοντας ότι όντως ο Θεός είναι DJ.

«Να τα χέσω αυτά τα πάρτι που κάνουμε κάθε 100 χρόνια. Τις υπόλοιπες 36499 μέρες τι κάνουμε μου λες; Εσύ καλός είσαι. Το διασκεδάζεις με όλους αυτούς κάθε μέρα! Εγώ όμως που κατεβαίνω μόνο μια φορά το χρόνο στη Γή και μάλιστα φορτωμένος σα γαϊδούρι; Ούτε μια μπύρα της προκοπής δεν προλαβαίνω να πιω».

Η συζήτηση του Αη Βασίλη με τον Θεό δεν κατέληξε πουθενά, όσο κι αν ο Θεός προσπάθησε να τον μεταπείσει κάνοντας remix σε μεγάλες επιτυχίες του παρελθόντος, όπως το Sympathy For the Devil των Rolling Stones, που μπορεί να είχε προβοκατόρικο τίτλο αλλά παρόλα αυτά παρέμενε από τις all time αγαπημένες μελωδίες του Θεού, που δεν έχανε ευκαιρία να σιγοτραγουδήσει τον στίχο «Tell me baby, what’s my name, Tell me honey, baby guess my name». Image

Έτσι ο Αη Βασίλης έγινε έκπτωτος άγγελος. Διατηρούσε όμως όλα τα πλεονεκτήματα του Αγίου υπό έναν όρο. Έναν όρο που δεν του αποκαλύφθηκε ποτέ και θα χρειαζόταν να τον παραβεί για να μάθει με σιγουριά ποιος ήταν. Ήταν λοιπόν αθάνατος με ημερομηνία λήξης.

Τα Χριστούγεννα λοιπόν πήγαιναν κατά διαόλου από το 1998. Σιγά σιγά η γιορτή ξέφτισε και δεν ξέρω να σας πω για τον υπόλοιπο κόσμο, γιατί τα ταξίδια μου περιορίζονται στον Ευρωπαϊκό χώρο και αυτά όχι σε περίοδο γιορτών, αλλά για την Ελλάδα μπορώ να σας πω πολύ απλά ότι τα Χριστούγεννα γαμήθηκαν. Και είναι νομίζω μια ταιριαστή λέξη για να περιγράψει την κατάσταση.

Γαμήθηκαν.

Ο κόσμος πολύ απλά τρελάθηκε και εκεί που τουλάχιστον είχε ένα εικοσαήμερο μέσα στη χρονιά για να «μαστουρώσει» από την ευτυχία των Χριστουγέννων και να γεμίσει τις μπαταριές του για την υπόλοιπη χρόνια, τώρα περπατούσε πάνω σε μία ευθεία γραμμή που έγερνε συνέχεια προς τα κάτω. Μια ευθεία γραμμή μιζέριας που οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια στην εσωτερική καταστροφή.

Και για όλα αυτά έφταιγε ο μαλάκας ο γέρος. Που ξεμυαλίστηκε από δυο-τρεις γκόμενες και τα παράτησε όλα. Και τώρα δεν είχε λεφτά. Και σιγά σιγά τρελάθηκε. Και το ρίξε στις ληστείες. Όλα πήγαιναν καλά στην αρχή. Κανένας δεν πάθαινε τίποτα, αυτός γέμιζε τις τσέπες του και ο μόνος που είχε πρόβλημα ήταν οι τράπεζες που έχαναν τα λεφτά τους. Καημένες τράπεζες.

Ώσπου μια μέρα…

Ήταν παραμονή Χριστουγέννων. Ο Αη Βασίλης χρειαζόταν επειγόντως λεφτά για αλκοόλ και για να πληρώσει ένα Σαββατοκύριακο με την Ντιάνα. Η Ντιάνα ήταν από τη Μολδαβία, 22 χρονών, και μόνο αν ήσουν τρελός της έλεγες όχι. Της έλεγες όχι βέβαια και όταν ήσουν άφραγκος και νηφάλιος. Ο Αη Βασίλης μπορεί να ήταν άφραγκος, άλλα ήταν συνέχεια μεθυσμένος. Μαλάκα γέρο. Έτσι αποφάσισε να κάνει τη μεγάλη μπάζα σε μια τράπεζα που είχε σταμπάρει. Δεν είχε περάσει καν από το μυαλό του ότι εκείνη τη μέρα για πολλά χρόνια της ζωής του σκόρπιζε ευτυχία στον κόσμο. Είχε ξεχάσει ότι ήταν Χριστούγεννα.

Βγήκε από την τράπεζα γεμάτος αίματα. Το αίμα φυσικά δεν ήταν δικό του αλλά του ανθρώπου που είχε σκοτώσει. Είχε πάρει όμως τα λεφτά.

Και εκείνη ακριβώς τη στιγμή είχε παραβεί τον όρο της αθανασίας. Τη στιγμή που σκότωσε.

Τέλος πάντων για να μη γινόμαστε μελοδραματικοί, ούτε ο πρώτος είναι ο τελευταίος που σκοτώνει. Κι αν σας ενδιαφέρει, τελικά κατάφερε να περάσει τα Χριστούγεννα ευτυχισμένα. Με πολύ αλκοόλ δηλαδή και την Ντιάνα, την 22χρονη μολδαβέζα για παρέα.

Και στο κάτω κάτω αυτό δεν είναι που μετράει; Να κάνουμε ότι μαλακία μας έρχεται στο κεφάλι χωρίς να σκεφτόμαστε το κόστος; Τι; Όχι; Αφήστε τα ψέματα και τους ηθικούς φραγμούς. Όπως πολύ εύστοχα έχει πει η ποιήτρια Rihanna «…Don’t tell me you’re sorry cause you’re not, Baby when I know you’re only sorry you got caught».

Ο Αη Βασίλης όμως δεν μπορούσε να μετανιώσει. Το μέλλον του ήταν προδιαγεγραμμένο. Ένιωθε την αθανασία να τον εγκαταλείπει και το σώμα του να γίνεται ευάλωτο. Ήταν πλέον θνητός. Image

Και τότε συνειδητοποίησε ότι ήταν ακόμη γιορτές. Έβαλε λοιπόν για μία τελευταία φορά τη στολή του και βγήκε στο δρόμο μέσα στα νύχτα με τη φυσαρμόνικα στο χέρι. Δεν ήξερε βέβαια να την παίζει αλλά του άρεσε να την κρατάει. Το τελευταίο πράγμα που πρόλαβε να δει την ώρα που τον μαχαίρωσαν σε ένα σκοτεινό σοκάκι για να του πάρουν την είσπραξη που νόμιζαν ότι έχει πάνω του, ήταν ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο. Ξεψύχησε αμέσως και κανένας ποτέ δεν κατάλαβε ποιος ήταν.

Τέλος πάντων για να μη γινόμαστε μελοδραματικοί, το θέμα είναι ότι Αη Βασίλης δεν υπάρχει πλέον και είναι αλήθεια θλιβερή η ιστορία του.

«Είδες για να μην ακούς τους μεγαλύτερους…» είπε ο Θεός πάνω από το άψυχο κορμί του Αη Βασίλη και έφυγε μέσα στη νύχτα σιγοτραγουδώντας το Sympathy for the Devil