ΑΦΙΕΡΩΜΑ: ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

Posted: Αυγούστου 9, 2012 in ΑΘΛΟΠΑΙΔΙΕΣ
Ετικέτες:

Τα περίεργα αθλήματα των Ολυμπιακών

Μιας και ζούμε μεγάλες στιγμές με τους Ολυμπιακοί Αγώνες του Λονδίνου ας δούμε και τις παραλλαγές και διαφοροποιήσεις που υφίστανται τα αθλήματα στο πέρασμα των χρόνων… , ενώ άλλα οδηγήθηκαν στην οριστική ακύρωσή τους. Δείτε μερικά από τα πιο περίεργα αγωνίσματα που διοργανώθηκαν στο πλαίσιο των Ολυμπιακών Αγώνων και καταργήθηκαν στο πέρασμα του χρόνου.

Μακροβούτι

Αν και αποτέλεσε μέρος του προγράμματος των αθλημάτων υγρού στίβου στους Ολυμπιακούς του 1904 στο Σεντ Λούις, το μακροβούτι πιο πολύ μοιάζει με παιδικό παιχνίδι παρά με Ολυμπιακό άθλημα (κάτι που εξηγεί τον λόγο για τον οποίο ουδέποτε επέστρεψε στους Ολυμπιακούς). Σύμφωνα με τους κανονισμούς, ο αθλητής βουτούσε με δύναμη στο νερό κι έπρεπε να απομακρυνθεί όσο το δυνατόν περισσότερο από την αφετηρία χωρίς να κουνά τα άκρα του. Ύστερα από 60 δευτερόλεπτα, οι αθλητές απέμεναν ακίνητοι στην επιφάνεια και οι κριτές μετρούσαν την απόσταση που είχε διανύσει ο καθένας. Ο χρυσός Ολυμπιονίκης ήταν ο Αμερικανός William Dickey, αν και πρέπει να σημειωθεί ότι μόνο Αμερικανοί συμμετείχαν στο άθλημα.

Πυροβολήστε τα περιστέρια

Αν και η σκοποβολή είναι άθλημα των Αγώνων, το να πυροβολεί κάποιος περιστέρια που άφηναν ελεύθερα ως στόχο στον ουρανό ήταν αγώνισμα που συμπεριλήφθηκε στους πρώτους Ολυμπιακούς του 1896. Ωστόσο, το 1896 τα περιστέρια δεν ήταν αληθινά αλλά πήλινα. Αντιθέτως, στους Ολυμπιακούς του 1900 στο Παρίσι, τα πήλινα περιστέρια αντικαταστάθηκαν από ολοζώντανα που αποτελούσαν τον κινούμενο στόχο των διαγωνιζόμενων. Αναφέρεται ότι περισσότερα από 300 πουλιά σκοτώθηκαν στη διάρκεια αυτού του αγωνίσματος. Ωστόσο, η επιτροπή των Αγώνων έκρινε ότι καλύτερα θα ήταν να καταργηθεί η χρήση ζωντανών στόχων για τους επόμενους Ολυμπιακούς. Στο Λονδίνο το 1908 δημιουργήθηκαν χάρτινα ομοιώματα ελαφιών που αποτέλεσαν τον στόχο για τους αθλητές.

Διελκυστίνδα

Κι όμως η διελκυστίνδα θεωρείτο Ολυμπιακό άθλημα. Διοργανωνόταν από το 1900-1920. Η κάθε ομάδα συμμετείχε με οκτώ άνδρες κι έπρεπε η νικήτρια ομάδα να τραβήξει την αντίπαλό της περίπου 2 μέτρα. Αν δεν κατόρθωνε καμία ομάδα να πετύχει τον στόχο, οι κριτές έδιναν παράταση στον αγώνα πέντε λεπτά και μετά ανακήρυσσαν νικητή όποια ομάδα είχε πλησιάσει πιο κοντά στον στόχο. Χρυσή Ολυμπιονίκης αναδεικνυόταν συνήθως η βρετανική ομάδα που αποτελείτο από αστυνομικούς του Λονδίνου. Είχαν κερδίσει δύο χρυσά κι ένα αργυρό μετάλλια όσα χρόνια η διελκυστίνδα θεωρείτο Ολυμπιακό άθλημα.

Αναρρίχηση με σχοινί

Υπήρξε ένα μη επίσημο αθλητικό γεγονός στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896. Οι διαγωνιζόμενοι κρίνονταν αρχικά ως προς το στιλ αναρρίχησης και στην ταχύτητα, ενώ στο πλαίσιο των Ολυμπιακών Αγώνων του 20ού αιώνα οι αθλητές ανταγωνίζονταν να φθάσουν στην κορυφή. Αναμφισβήτητα η πιο εντυπωσιακή νίκη ήταν το 1904 στο Σαν Λούις, όταν ο Αμερικανός γυμναστής George Eyser κέρδισε την πρωτιά αν και είχε ξύλινο πόδι. Το άθλημα καταργήθηκε μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες το 1932.

Σόλο συγχρονισμένη κολύμβηση

Διοργανώθηκε για πρώτη φορά στους Ολυμπιακούς του Λος Άντζελες το 1984. Αν και πολλοί διαφώνησαν με το κατά πόσο μπορεί κάποιος να είναι συγχρονισμένος… με τον εαυτό του, εκείνοι που το ενέταξαν στις τάξεις των Ολυμπιακών Αγώνων τόνισαν ότι κρίνεται ο συγχρονισμός του αθλητή με τη μουσική. Το άθλημα περιελήφθη στους Ολυμπιακούς της Σεούλ το 1988 και της Βαρκελώνη το 1992. Από τότε ωστόσο, η σόλο συγχρονισμένη κολύμβηση έγινε ομαδικό άθλημα και κέρδισε σε δημοφιλία, αν και οι άντρες δεν επιτρέπεται να συμμετέχουν στο συγκεκριμένο αγώνισμα.

Κροκέ

Είναι το πρώτο άθλημα στο οποίο συμμετείχαν γυναίκες σε Ολυμπιακούς Αγώνες, αν και διοργανώθηκε μόνο μία φορά, στους Ολυμπιακούς του Παρισιού το 1900. Ίσως γιατί μόνο Γάλλοι αθλητές συμμετείχαν στο αγώνισμα ή γιατί υπήρξε μόνο ένας θεατής! Ωστόσο, η κατάργησή του ίσως και να οφείλεται σε μία σκληρή ανακοίνωση που εξέδωσαν οι αρμόδιοι των Ολυμπιακών του Παρισιού ότι το κροκέ ήταν παιχνίδι «που δεν έχει καμία σχέση με τον αθλητισμό».

 Ροκέ

Αν και το κροκέ δεν είχε καλή υποδοχή και διόλου καλύτερη τύχη, το «ξαδερφάκι» του, αμερικανικής ιθαγένειας, συμπεριλήφθηκε στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων στο Σαν Λούις το 1904. Και όπως ήταν αναμενόμενο, συμμετείχαν μόνο Αμερικανοί αθλητές, καθώς ήταν παιχνίδι ελάχιστα γνωστό έξω από τη Βόρεια Αμερική. Καταργήθηκε πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1908.

 Μονομαχία

Αν και η Άγρια Δύση έκανε γνωστή αυτού του είδους τακτοποίηση των… λογαριασμών, η ανταλλαγή πυροβολισμών θεωρήθηκε αγώνισμα και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην ανεπίσημη Ολυμπιάδα του 1906 στην Αθήνα. Ωστόσο, δεν υπήρξε ουσιαστικά ανταλλαγή πυροβολισμών, αλλά οι αθλητές πυροβολούσαν σε απόσταση 20-30 μέτρων σε πλαστικές κούκλες, τις οποίες είχαν ντύσει με καπαρντίνες. Μπορεί να ακουστεί περίεργο, αλλά σε δημοσκόπηση που διενεργήθηκε στην Αυστραλία πριν από τους Ολυμπιακούς του Σίδνεϊ το 2000, το 32% των ερωτηθέντων επιθυμούσαν να δουν την αναβίωση του αθλήματος στους Καλοκαιρινούς Αγώνες.

Άλμα εις μήκoς με άλογο!

Στο Παρίσι το 1900 δόθηκε η ευκαιρία σε άλογα να δείξουν την ικανότητά τους στο άλμα. Ο νικητής από τους στάβλους του Βέλγου Constant van Langendonck, Extra Dry, πραγματοποίησε άλμα μήκους 6.10 μέτρων, κάτι που απογοήτευσε τους διοργανωτές, καθώς το παγκόσμιο ρεκόρ άλματος από άνθρωπο είναι στα 8.95! Το άθλημα αποδείχθηκε ελάχιστα θεαματικό.

Πόλο (polo)

Το Πόλο (polo), είναι ένα άθλημα με πολύ μεγάλη ιστορία που χάνεται στα βάθη των αιώνων, όταν, σύμφωνα με τη Διεθνή Ομοσπονδία, παιζόταν στις πεδιάδες της Ασίας, την αρχαία Περσία, την Κίνα και την Ινδία. Στην ιστορία αναφέρεται ως το άθλημα που προτιμούσαν οι Βασιλείς, Αυτοκράτορες, Σουλτάνοι, Σάχηδες, Χάν και Χαλίφηδες και είναι το αρχαιότερο ομαδικό σπορ. Ωστόσο, παρά τα όσα υποστηρίζει η Διεθνής Ομοσπονδία, πρέπει να επισημάνουμε πως το Πόλο έχει τις ρίζες του στην Αρχαία Ελλάδα, ξεκινώντας από τη Μακεδονία του Μεγάλου Αλέξανδρου όπου αποτελούσε δημοφιλή τρόπο διασκέδασης των στρατευμάτων του. Όταν το 334-333 πΧ ο Μέγας Αλέξανδρος νίκησε τις στρατιές του Δαρείου, το παιχνίδι πέρασε στους Πέρσες και σταδιακά διαδόθηκε στη Μογγολία, την Κίνα, το Θιβέτ, το Πακιστάν και το Αφγανιστάν. Στη συνέχεια, εξαπλώθηκε σ όλο τον κόσμο και είναι ιδιαίτερα δημοφιλές στη Βρετανία, τις ΗΠΑ, την Αυστραλία και βέβαια στην Ασία.
Το Πόλο, ήταν στο Ολυμπιακό πρόγραμμα στους αγώνες του 1900 (Παρίσι), 1908 (Λονδίνο), 1920 (Αμβέρσα), 1924 (Παρίσι), και 1936 (Βερολίνο). Παίζεται σε ανοικτό γήπεδο χόρτου (αλλά και σε κλειστές αρένες) και κάθε ομάδα αποτελείται από ιππείς. Κάθε ιππέας έχει συγκεκριμένα καθήκοντα και καταλαμβάνει συγκεκριμένη θέση στο γήπεδο. Ο αγώνας περιλαμβάνει 6 γύρους, κάθε ένας από τους οποίους διαρκεί 7 λεπτά για να μην κουράζονται τα άλογα, τα οποία επιτρέπεται να συμμετέχουν μόνο μέχρι δύο γύρους. Οι παίκτες υποχρεούνται να χρησιμοποιούν το μακρύ «μπαστούνι» με πλατύ άκρο σαν σφυρί, με το δεξί χέρι, ενώ τα γκολπόστ έχουν μήκος 7,3 μέτρα και ύψος 3 μέτρα και οι διαστάσεις του γηπέδου είναι 180×275 μέτρα. Σήμερα το Πόλο παίζεται σε 60 χώρες.

Λακρός (Lacrosse)

Το Λακρός (Lacrosse), υπήρξε Ολυμπιακό άθλημα στους αγώνες του 1904 και του 1908. Πρόκειται για ένα επίσης αρχαίο άθλημα, το αρχαιότερο στη Βόρεια Αμερική. Έλκει την καταγωγή του από τους Ινδιάνους της Βόρειας Αμερικής, κυρίως του Καναδά και παιζόταν μεταξύ των διαφόρων φυλών, για να λύσουν τις μεταξύ τους διαφορές, να γιατρέψουν αρρώστιες και για να δημιουργήσουν δυνατούς και αρρενωπούς άνδρες. Οι Γάλλοι που κατέλαβαν τις περιοχές αυτές του Καναδά ονόμασαν το συγκεκριμένο παιχνίδι Λακρός και το 1636 άρχισε η μετεξέλιξή του.
Η κάθε μια από τις δύο ομάδες αποτελείται από 10 παίκτες (ένας τερματοφύλακας, τρεις αμυντικοί, τρεις μέσοι και τρεις επιθετικοί), ο καθένας από τους οποίους είναι εφοδιασμένος με ένα «μπαστούνι» που μοιάζει με απόχη και μ’ αυτό χειρίζεται το μπαλάκι, με στόχο να πετύχει γκολ στο αντίπαλο τέρμα. Αυτή τη στιγμή το Λακρός γνωρίζει μεγάλη άνθιση στις ΗΠΑ και τον Καναδά και μάλιστα υπάρχουν δύο επαγγελματικά πρωταθλήματα στα πρότυπα του ΝΒΑ, κολλεγιακά πρωταθλήματα κλπ. Εκτός Αμερικής το Λακρός παίζεται σε Αυστραλία, Αγγλία, Σκωτία, Ιαπωνία, Σουηδία, Νότια Κορέα, Νέα Ζηλανδία, Γερμανία και Τσεχία.

Πομ (Jeu de Paume)

Το Πομ (Jeu de Paume) ήταν Ολυμπιακό άθλημα στους Αγώνες του 1908, στο Λονδίνο. Πρόκειται για ένα συνδυασμό τένις και σκουός και παίζεται σε κλειστά γήπεδα. Γνώρισε μεγάλη άνθιση στη Γαλλία την εποχή του Λουδοβίκου του 14ου, αλλά μετά τη Γαλλική επανάσταση περιορίστηκε σημαντικά καθώς είχε συνδεθεί με τον βασιλιά. Το ίδιο άθλημα υπήρχε και στην Αγγλία, με την ονομασία «Real tennis» (αληθινό ή πραγματικό τένις) και στην Αυστραλία με την ονομασία «Royal tennis» (βασιλικό τένις), καθώς επίσης και στις ΗΠΑ. Το άθλημα αυτό έπαιζαν καλόγεροι στις αυλές των μοναστηριών, κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα και γρήγορα έγινε το αγαπημένο σπορ των Γάλλων και Βρετανών αριστοκρατών. Παίζεται σε κλειστά γήπεδα με μπαλάκια και ξύλινες ρακέτες που μοιάζουν με μεγάλα κουτάλια και αν το μπαλάκι χτυπήσει στους τοίχους το παιχνίδι συνεχίζεται κανονικά.

Ράκετς (Rackets)

Το Ράκετς (Rackets), είναι άλλη μία παραλλαγή ενός συνδυασμού τένις και σκουός. Παίζεται επίσης σε κλειστά γήπεδα μεταξύ δύο ή τεσσάρων παικτών και έκανε τη μοναδική εμφάνισή του σε Ολυμπιακούς Αγώνες, το 1908 στο Λονδίνο, όπως και το Πομ. Ήταν ένα άθλημα που ξεκίνησε κατά τη διάρκεια του 18ου αιώνα μεταξύ των κρατουμένων για χρέη στις φυλακές και μετά επεκτάθηκε και έξω απ αυτές. Παίζεται με σκληρή μπάλα και ρακέτες με χορδές, ενώ στο παιχνίδι συμμετέχουν και οι τέσσερις τοίχοι που περικλείουν το τερέν.

Ράγκμπι

Το Ράγκμπι, ασφαλώς είναι από τα πιο γνωστά αθλήματα σήμερα και διεκδικεί με αξιώσεις την επάνοδό του στο Ολυμπιακό πρόγραμμα, στο οποίο συμπεριλαμβανόταν το 1908 (Λονδίνο), 1920 (Αμβέρσα) και 1924 (Παρίσι). Η ιστορία του ξεκινά εδώ και 150 χρόνια και στις μέρες μας παίζεται από περίπου 3 εκατομμύρια αθλητές και στις πέντε ηπείρους.
Το Ράγκμπι παίζεται σε γήπεδα από χόρτο με δύο ομάδες από 15 παίκτες η κάθε μία και με οβάλ μπάλα. Είναι ένα καθαρά ανδρικό σπορ με σκληρά μαρκαρίσματα, βίαιες συγκρούσεις και δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε σοβαρούς τραυματισμούς. Ο αγωνιστικός χώρος είναι ένα ορθογώνιο που περιβάλλεται από τις γραμμές των τερμάτων και τις πλάγιες γραμμές. Το τέρμα αποτελείται από δύο όρθια δοκάρια που ενώνονται με μία οριζόντια μπάρα και είναι τοποθετημένο στο κέντρο της γραμμής του τέρματος. Η οριζόντια μπάρα έχει μήκος 5,60 μέτρα και βρίσκεται σε ύψος 3 μέτρων από το έδαφος. Το ύψος των δοκαριών πάνω από τη μπάρα πρέπει να είναι τουλάχιστον 3,40 μέτρα και θεωρούνται ότι εκτείνονται απεριόριστα προς τα πάνω.

Κρίκετ

Το Κρίκετ, ήταν στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών μόνο μία φορά και συγκεκριμένα το 1900, στο Παρίσι. Πρωτοεμφανίστηκε στην Αγγλία πριν από 5-6 αιώνες σαν ένα απλό άθλημα με μπάλα και μπαστούνι. Από τα μέσα του 16ου αιώνα έγινε γνωστό ως Κρίκετ και από το 1700 παιζόταν σύμφωνα με επίσημους κανονισμούς. Παίζεται μεταξύ δύο ομάδων με 11 παίκτες σε γήπεδο με χόρτο και με δύο υποδοχές (τέρματα) που απέχουν μεταξύ τους 20,12 μέτρα. Κάθε ομάδα αγωνίζεται με τη σειρά έχοντας κάθε φορά δύο παίκτες με μπαστούνια μέσα στο γήπεδο.

Γκολφ

Το Γκολφ, ήταν Ολυμπιακό άθλημα στους Αγώνες του 1900 (άνδρες και γυναίκες) και του 1904 (μόνο άνδρες). Είναι από τα αθλήματα που γνωρίζουν μεγάλη άνθιση διεθνώς και θεωρείται σχεδόν σίγουρο πως θα επανέλθει στο Ολυμπιακό πρόγραμμα.
Το σύγχρονο Γκολφ ξεκίνησε πριν τέσσερις αιώνες από τη Σκωτία και γρήγορα εξαπλώθηκε σ όλο τον κόσμο. Οι αθλητές που αγωνίζονται μόνοι ή σε ζευγάρια χρησιμοποιούν διάφορα μπαστούνια για να προωθήσουν μία μικρή μπάλα με σκοπό να τη ρίξουν σε ορισμένες τρύπες με όσο το δυνατόν λιγότερα χτυπήματα. Υπάρχουν 18 διαδοχικές τρύπες και το τμήμα του γηπέδου στο οποίο ανήκει η κάθε μία περιβάλλεται ή περιέχει εμπόδια, όπως εκτάσεις με άμμο, ρυάκια και δύσβατο έδαφος.

Aγώνες με μηχανοκίνητα σκάφη, Roque, κ.α.

Τελευταία ξεχασμένα αθλήματα είναι οι αγώνες με μηχανοκίνητα σκάφη που ήταν στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων του 1908 (Λονδίνο) και το Ρόκε (Roque), ένα παρόμοιο με το Κρόκετ άθλημα που ήταν στο πρόγραμμα των Αγώνων του 1904.

Αρκετά ξεχασμένα αγωνίσματα έχει να επιδείξει και ο στίβος, όπως η κούρσα των 60 μ (1900, 1904), ο δρόμος πέντε μιλίων (1906, 1908), τα 200 μ εμπόδια (1900, 1904), ατομικός αγώνας ανωμάλου δρόμου 8000 μ (1912), 10000 μ (1920) και 10650 μ (1924), ομαδικός αγώνας ανωμάλου δρόμου 5000 μ (1900), 6437 μ (1904), 8000 μ (1912), 10000 μ (1920) και 10650 μ (1924), άλμα εις ύψος άνευ φοράς και άλμα εις μήκος άνευ φοράς (1900, 1904, 1906, 1908, 1912). Σ αυτά τα δύο αγωνίσματα έλαμψε το άστρο του Κωστή Τσικλητήρα ο οποίος το 1908 στο Λονδίνο κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο μήκος και το χάλκινο στο ύψος, ενώ το 1912 στη Στοκχόλμη πήρε το χρυσό μετάλλιο στο μήκος και το χάλκινο στο ύψος.

Άλλα αγωνίσματα του στίβου που αποκλείστηκαν από το Ολυμπιακό πρόγραμμα ήταν το τριπλούν άνευ φοράς (1900, 1904), η δισκοβολία με ελληνικό στιλ (1906, 1908), η δισκοβολία με τα δύο χέρια (1912), ο ακοντισμός με ελεύθερο στιλ (1908), ο ακοντισμός με τα δύο χέρια (1912), το πένταθλο (1906, 1912, 1920, 1924), και η σφαιροβολία με τα δύο χέρια (1912).

Βέβαια όσο περνούσαν τα χρόνια τα διάφορα αγωνίσματα εξελίχθηκαν και αρκετά που υπήρχαν στο πρόγραμμα δεν υπάρχουν πλέον, καθώς κάποια απλώς εκσυγχρονίστηκαν και κάποια άλλα μετεξελίχθηκαν στα αγωνίσματα που όλοι σήμερα ξέρουμε. Ενδεικτικά μπορούμε να αναφέρουμε την Άρση βαρών με το ένα και τα δύο χέρια καθώς και αγωνίσματα σχεδόν σ’ όλα τα αθλήματα που σήμερα είναι στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών με διαφορετική μορφή είτε όσον αφορά τις αποστάσεις, είτε τον τρόπο διεξαγωγής, κ.ο.κ.

Οι Ολυμπιακοί στα… χαζά τους! Οι πλέον βλακώδεις στιγμές του θεσμού!

Η ιστορία των θερινών Ολυμπιακών Αγώνων είναι γεμάτη από στιγμές για κλάματα…
Ένα από τα πλέον αξιοσέβαστα αθλητικά γεγονότα του πλανήτη, οι τιμημένοι Ολυμπιακοί Αγώνες, δεν είναι πάντα αυτό που φαίνονται. Οι παρασκηνιακές διεργασίες και τα τερτίπια των διεθνών αποστολών δίνουν και παίρνουν, αλλοιώνοντας δραματικά τους σκοπούς του θεσμού. Και η εξευγενισμένη δόξα πάει περίπατο…
Ιδού λοιπόν οι χειρότερες στιγμές των καλοκαιρινών Ολυμπιακών Αγώνων! Έτσι, προς γνώση και συμμόρφωση…

Η Ελλάδα απέκτησε ομάδα baseball λόγω κανονισμών

Ένα από τα πλεονεκτήματα του να φιλοξενείς τους Ολυμπιακούς Αγώνες στη χώρα σου είναι ότι αποκτάς αυτόματα συμμετοχή στα περισσότερα αγωνίσματα χωρίς προκριματικούς. Έτσι συνέβη και το 2004 και η χώρα μας απέκτησε… ομάδα baseball! Και παρά την απειρία της, η ομάδα δεν κατέληξε τελευταία. Και το… προτελευταία καλό ήταν!

Ο Eduard Paululum αποκλείστηκε από τους αγώνες λόγω πρωινού

Το 1988 ο μποξέρ Eduard Paululum θα γινόταν ο πρώτος αθλητής που θα εκπροσωπούσε τη μικρή χώρα Vanuatu στους Αγώνες. Παρά τρίχα βέβαια, γιατί αποκλείστηκε στο ζύγισμα, εξαιτίας του τεράστιου πρωινού που είχε μόλις καταβροχθίσει. Σκέψου πείνες στο Vanuatu!

Η Ολυμπιακή Επιτροπή σταμάτησε να φτιάχνει χρυσά μετάλλια το 1912

Ο ατόφιος χρυσός έφυγε από τα χρυσά μετάλλια το 1912, καθώς παραήταν ακριβός. Τα «χρυσά» μετάλλια από κει κι έπειτα είναι κυρίως ασημένια(!), με μια διαδικασία επιχρύσωσής τους στο τέλος. Ναι, ονομαστική αξία δεν έχουν, μόνο συμβολική…

Η Αμερική μποϋκόταρε τους Ολυμπιακούς του 1980 στη Μόσχα

Ήταν το 1980 όταν οι ΗΠΑ αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στους Αγώνες της Μόσχας και βέβαια το 1984 ήταν η σειρά των Ρώσων να μποϋκοτάρουν τους Ολυμπιακούς του Λος Άντζελες! Τι κέρδισαν οι δύο χώρες με την κίνησή τους αυτή στο ψυχροπολεμικό κλίμα της εποχής; Απολύτως τίποτα! Τα κομμουνιστικά καθάρματα και τα καπιταλιστικά γουρούνια συνέχισαν ανενόχλητα τη ζωή τους…

Η ολυμπιακή μπάντα αυτοσχεδίασε τον εθνικό ύμνο του Λουξεμβούργου

Κανείς δεν περίμενε ότι ο αθλητής του Λουξεμβούργου Josef Barthel θα κέρδιζε τα 1.500 μέτρα αντρών το 1952, ούτε βέβαια και η μπάντα των Αγώνων, που δεν είχε μπει καν στον κόπο να μάθει τον εθνικό ύμνο του κρατιδίου. Κι όταν ο Barthel ανέβηκε στο βάθρο, η ολυμπιακή μπάντα αυτοσχεδίασε κάτι σαν ύμνο, ένα τραγουδάκι επικό δηλαδή, καταλήγοντας σε μια από τις πλέον αμήχανες στιγμές των Ολυμπιακών Αγώνων…

Η Βραζιλία χρηματοδότησε την αποστολή της με… είδος

Η Βραζιλία ήθελε πολύ να στείλει αποστολή στους Ολυμπιακούς του 1932, μόνο που δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει στα έξοδα. Τι έκανε; Έδωσε σε κάθε αθλητή της 22 τόνους καφέ(!), με σκοπό να τον πουλήσει και να μπορέσει να αυτο-χρηματοδοτήσει το ταξίδι του. Δυστυχώς για την ολυμπιακή αποστολή, ο καφές δεν ήταν τόσο διαδεδομένος το ’32…

Το πρώτο ολυμπιακό μπασκεστάκι παίχτηκε στη λάσπη

Το μπάσκετ έκανε την πρώτη επίσημη εμφάνισή του στους Ολυμπιακούς του 1936, όπου παίχτηκε σε γηπεδάκι ανοιχτό. Δυστυχώς, τη μέρα του τελικού έβρεχε και το γήπεδο μετατράπηκε σε χοιροστάσιο! Αυτό βέβαια δεν εμπόδισε τους Αμερικάνους να υποτάξουν τους Καναδούς με… 19-8!

Ο Felix Carvajal έχασε τον μαραθώνιο εξαιτίας ενός… μήλου

Ο Felix Carvajal παράτησε τη δουλειά του στα υψηλά κυβερνητικά κλιμάκια για να ακολουθήσει το όνειρό του. Πλήρωσε μάλιστα το ολυμπιακό του ταξίδι από δωρεές που μάζεψε οργώνοντας τη χώρα με τα πόδια! Τα ‘χασε όλα όμως σε μια ζαριά στη Νέα Ορλέανη και τα πράγματα πήραν μετά περίεργη τροπή. Ο Carvajal ξεκίνησε τον μαραθώνιο και τα πήγαινε εκπληκτικά καλά, θα μπορούσε δηλαδή να είχε κερδίσει την κούρσα αν δεν έκανε αυτό που η ανάγκη τον πρόσταζε: σταμάτησε το τρέξιμο για να φάει ένα πεσμένο μήλο! Ο αθλητής κατέληξε τελικά στην τέταρτη θέση χάνοντας την ευκαιρία να γίνει ωραίο χολιγουντιανό ταινιάκι…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s